Διαδραστικός χάρτης των τουρκικών δυνάμεων κατοχής- Eπιθετική διάταξη & στόχοι

  Διαδραστικός χάρτης των τουρκικών δυνάμεων κατοχής- Eπιθετική διάταξη & στόχοι | News (sigmalive.com)

 Διαδραστικός χάρτης των τουρκικών δυνάμεων κατοχής- Eπιθετική διάταξη & στόχοι

Δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο διαδίκτυο, διαδραστικός χάρτης που δείχνει την σημερινή διάταξη των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου μας, που προσδιορίζεται επιθετική προκειμένου οι δυνάμεις κατοχής να συντηρήσουν και να υποστηρίξουν τις δυνάμεις τους στην Κύπρο.

Συγκεριμένα στην περιοχή μας εδρεύει η  39η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού με έδρα την Μύρτου και Ζώνη Ευθύνης από τον Άγιο Βασίλειο μέχρι τον Πύργο Τηλλυρίας (δυτικά της Γραμμής Αντιπαράταξης) με τα 14ο Μηχανοκίνητο Συντάγμα Πεζικού στην Πεντάγεια και το 50ο Μηχανοκίνητο Σύνταγμα Πεζικού στην Σκυλλούρα αντίστοιχα (Οχήματα Engerek (L/R) και Akrep  με διάφορες διαμορφώσεις οπλισμού όπως πολ/λα και εκτοξευτές αντιαρματικών πυραύλων), το 49ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κάτω Ζώδια και το 39ο Σύνταγμα Πυροβολικού στον Άγιο Βασίλειο.

Το 49ο Σύνταγμα Πεζικού στην Κάτω Ζώδια, διαθέτει οχήματα Mercedes Unimoq 4Χ4 φορείς όλμων (120 χιλ. και 81 χιλ.)

Στο θύλακα Κοκκίνων υπάρχουν τα 2 ελικοδρόμια και ελικόπτερο τύπου Cougar να βρίσκεται προσγειωμένο στο 1 εξ' αυτών.

 Εκπαίδευση από όλμους 120 χιλ 

Εκπαίδευση από όλμους 81 χιλ 

                                         

 

 Διαδραστικός χάρτης των τουρκικών δυνάμεων κατοχής- Eπιθετική διάταξη & στόχοι | News (sigmalive.com)

Ζώδια. Φωτογραφίες: Renos Evriviades Wideson Ζώδια1950

 

Γάμος στην Ζώδια 

ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΣ ΜΑΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΩ ΖΩΔΙΑ

    

                         

Απεβίωσε στις 10/11/2021 μετά από μάχη με την επάρατη νόσο ο συγχωριανός μας Νίκος Χριστοδούλου. Ο Νίκος γεννήθηκε στις 04/03/1947 στην Κάτω Ζώδια. Γονείς του ο Γιώργος Τοούλας και η Ευρυδίκη Χατζηνικολάου. Πήρε του όνομα απο τον παππού του Χατζιηνικόλα.

Αδέλφια του ο Ανδρέας, ο Σόλων, ο Χριστάκης και ο Σπύρος.

Από νεαρή ηλικία βοηθά τους γονείς του και τοn πατέρα του Γιώργο στα περβόλια της οικογένειας και στην αγροτική ζωή, στην καλλιέργεια, παραγωγή και στην συνέχεια εμπορία και διάθεση των εσπεριδοειδών και άλλων προϊόντων που καλλιεργούσε η οικογένεια στα περβόλια τους στην Ζώδια.

Ο εκλιπών έχει προσφέρει στην Ζώδια και την πατρίδα, που υπηρέτησε ανιδιοτελώς και χωρίς ενδοιασμούς. Από νεαρή ηλικία συμμετείχε ενεργά στα Εθνικόφρονα Σωματεία της γενέτειρας του Κάτω Ζώδιας. Με ενδιαφέρων για την μουσική συμμετείχε ενεργά στην φιλαρμονική που δημιουργήθηκε σταδιακά από τα Εθνικόφρονα Σωματεία της Ζώδιας υπό την καθοδήγηση του συγχωριανού μας Πέτρου Χατζηβύρα. Η φιλαρμονική αποτέλεσε αξιόλογο σύνολο και ηγείτο παρελάσεων στη Ζώδια, Μόρφου και στη Λευκωσία.

Στιγμιότυπα από την επιβλητική παρουσία της ΣΕΚ σε εορτασμούς της Πρωτομαγιάς της ΣΕΚ στη Λευκωσία. 

Ο Νίκος είναι ο πρώτος κάτω δεξιά στην πάνω φωτογραφία και πρώτος απο αριστερά στην κάτω φωτογραφία

Σε ηλικία 16 χρονών, ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της πατρίδας και το Δεκέμβριο του 1963 εντάσσεται εθελοντικά στα τάγματα εφεδρείας Κάτω Ζώδιας για αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού και προστασία των εδαφών μας.  Με το ξέσπασμα της τουρκοκυπριακής ανταρσίας συγκροτήθηκαν Λόχοι υπο τις διαταγές του Υπουργείο Εσωτερικών και Άμυνας σε Παγκύπρια κλίμακα. Η Κυπριακή Δημοκρατία μόλις  εγκαθιδρύθηκε το 1960 και δεν πρόλαβε να δημιουργηθούν σώματα ασφαλείας και κυρίως στρατός.

Ο Λόχος Ζώδιας συγκροτήθηκε από αφανείς εθελοντές της Ζώδιας για αντιμετώπιση της Τουρκοκυπριακής ανταρσίας. Τα μέλη των Εθνικοφρόνων Σωματείων εντάχθηκαν σε ομάδες και στην συνέχεια συγκροτήθηκαν σε Λόχο και εκπαιδεύτηκαν συστηματικά και προγραμματισμένα από Έλληνες αξιωματικούς.

Ο Λόχος Ζώδιας, υπό τις οδηγίες του τότε κοινοτάρχη μ.Ιωακείμ Ξυδά, κλήθηκε και πρόσφερε υπηρεσίες στην περιοχή Τυλληρίας, Καζιβερών, Προφήτη Ηλία στον Πενταδάκτυλο, γενικά στην επαρχία Κερύνειας, Συριανοχώρι και κατ’ επέκταση εξετέλσε πλήρως τα καθήκοντα που του ανετέθησαν μέχρι την ψήφιση του Νόμου για την δημιουργία μόνιμου στρατεύματος. Σημαντικότερη μάχη του Λόχου στην περιοχή ήταν στα Καζιβερά, ένα αμιγές τουρκοκυπριακό χωριό και οι μάχες που δόθηκαν για την άρδευση της περιοχής αφού οι τουρκοκύπριοι είχαν φροντίσει να κλείνουν συστηματικά το νερό που πότιζαν τα χωράφια τους οι αγρότες της περιοχής. Η μάχη των Καζιβερών έγινε κυριολεκτικά μέσα σε λάσπες αφού οι τουρκοκύπριοι φρόντισαν προηγουμένως να γεμίσουν με νερό τα γύρω χωράφια της περιοχής.

 Στιγμιότυπα του Λόχου εφεδρείας Ζώδιας το 1963 για προστασία των εδαφών μας από τον τουρκικό επεκτατισμό. 

Ο Νίκος όρθιος στο κέντρο της φωτογραφίας. Δεύτερος από αριστερά (κάθωντας) ο μ.Ιωακείμ Ξυδάς.

Συστράτευση του Λόχου εφεδρείας Ζώδιας το 1963 για προστασία των εδαφών μας από τον τουρκικό επεκτατισμό με οπλισμό. Ο Νίκος είναι ο πρώτος από δεξιά με τυφέκιο Μαρτίνι.

Στην συνέχεια υπηρέτησε την θητεία του στην Εθνική Φρουρά το 1965-1967. Υπηρέτησε στο Πυροβολικό και συγκεκριμένα στην 189 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού που έδρευε στην Αθαλάσσα υπό την ιδιότητα του ασυρματιστή. Η 189 Μ.Π.Π. διέθετε τότε τα Ρώσικα Πυροβόλα των 100 χιλ.

Κατά την διάρκεια της θητείας του, το 1967 συμμετέχει στα γεγονότα στο θύλακα της Κοφίνου.

Στην συνέχεια, δραστηριοπείται στο εμπόριο με την λειτουργία 2 καταστημάτων, 1 κατάστημα στο πατρικό του σπίτι στην Κάτω Ζώδια και στην Μόρφου στην Οδό Ερμού 33 και συνεχίζει την προσφορά του στην πατρίδα.

Γνωρίζει τη σύζυγο του Γιωργούλλα με καταγωγή από την Αγκαστίνα και ενώ προγραμμάτιζαν τον γάμο τους τον Σεπτέμβριο του 1974  και ολοκλήρωσαν της ανέγερση της κατοικίας τους στην Κάτω Ζώδια κοντά στο Σωματείο Παρθενώνας, ο γάμος τους αναβάλλεται λόγο της έναρξης της τούρκικης εισβολής.

Το 1974, με το ξέσπασμα της Τουρκικής εισβολής ανταποκρίνεται άμεσα στο κάλεσμα της πατρίδας για επιστράτευση και θα καταταγεί ως έφεδρος στο 361 Τάγμα Επιστράτευσης λαμβάνοντας μέρος σε αρκετές σημαντικές μάχες όπως Μια Μηλιά, Δίκωμο, Άσπρη Μούττη, Αλωνάγρα, Συγχαρί, Κλεπίνη και Παχύαμμο Κερύνειας.

Θα πολεμήσει μαζί με φίλους, συμπολεμιστές και  συγχωριανούς του όπως τον μ. Κόκο Αγγελή, Ανδρέα Παπαπολυβίου και άλλους. Θα συμμετάσχει στην μάχη στον Πενταδάκτυλο και την κατάληψη του δυο τουρκικών Τ/Θ Μ-47 και των δυο Μ-113 στο ύψωμα Κυπαρισσοβουνος. Θα συνδράμει στην μεταφορά του οπλισμού με το ιδιωτικό του όχημα pick-up που διάθετε για να μεταφερθούν τα πυρομαχικά από τα Τ/Θ που είχαν καταληφθεί σε αποθήκες.

Η σημαντικότερη απώλεια της εισβολής ήταν η απώλεια του αδελφού του, εφ. Ανθυπολοχαγού Πυροβολικού Χριστόδουλου Χατζήχριστοδούλου, αγνοουμένου από το 1974 τα οστά το οποίου ανευρέθηκαν το 2018, ο οποίος ο οποίος θυσιάστηκε 26η Ιουλίου 1974 στις άνισες μάχες με τους Τούρκους Εισβολείς  στην περιοχή Καλαμπάκι – Αγίου Ερμολάου ως διμοιρίτης του 301 Τάγματος Επιστράτων και έκτοτε κατέστη Αγνοούμενος μέχρι την ανεύρεση των οστών του το 2018. Ο αποχωρισμός του αδελφού του κατά την διάρκεια της κατάταξη αφού τον Χρίστος τον στείλανε στην Μονάδα του 195 ΜΕΑ/ΑΠ στην Αθαλάσσα και το Νίκο σε 361 Τ.Ε. ήταν η το ποιο δύσκολο κομμάτι καθώς έμελλε να ήταν η τελευταία φορά που θα τον έβλεπε. Κατά την διάρκεια της ζωής του έκανε ότι δυνατό μπορούσε για να τον εντοπίσει, ιδιαίτερα στα πρώτα στάδια εξαφάνισης του το 1974. Η εξαφάνιση του αδελφού του και αργότερ αη ανεύρεση των οστών του ήταν κάτι που τον επηρεάσε στην υπόλοιπη του ζωή.  

Με το πέρας της εισβολής μετακομίζει στο Καϊμακλί και συνεχίζει να δραστηριοποιείται στο εμπόριο. Θα παντρευτεί το 1977 την σύζυγο του και κατά την διάρκεια της ζωής του θα αποκτήσει 3 τέκνα, τον Χρίστο, την Ευρυδίκη και τον Χαράλαμπο. Υπερήφανος παππούς θα ζήσει να χαρεί έστω για λίγο τα 3 του εγγόνια. Το Νικόλα του που φέρει το όνομα του και τις 2 εγγονές του την Φωτεινή και την Αριάνα.

Μαζί με τα παιδιά του βοηθά και συμμετέσχει έμπρακτα στην επαναδραστηριοποίηση του Συλλόγου Αποφοίτων Ανωτέρων Σχολών Ζώδιας στην Λευκωσία, αργότερα του Λαογραφικού Ομίλου Ζωδιατών και ποιό πρόσφατα στον Παγκύπριο Σύνδεσμο Εφέδρων Πυροβολικού.

Η τελευταία μάχη που έμελλε να δώσει ήταν και η ποιο άνιση και η δυσκολότερη. Στην τελευταία του μάχη με την επάρατη νόσο πάλεψε γενναία μέχρι το τέλος. 

Παραλαβή μεταλλείου τιμής στην κηδεία του αδελφού του.

Το μετάλλειο παραλαμβάνει ο Νίκος εκ μέρους της οικογένειας

Έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του, πιστός στις αξίες και στα ιδανικά του που υπηρέτηση κατά την διάρκεια της ζωής του. Έλληνας-Δημοκράτης-Πατριώτης.

Λευτερωμένος πλέον από τα γήινα θα συναντήσει τον αδελφό του και θα βρεθεί στην αγκαλιά των γονιών του που τον προσμένουν πλέον με αγάπη.

Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε το Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2021 και ώρα 11:00 π.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Πολυδώρου στο Καϊμακλί. Στεφάνια κατέθεσαν κοινωτικές αρχές και οργανώσεις της Ζώδιας, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Εφέδρων Πυροβολικού, φίλοι και συγγενείς.

 

Μνήμη του Ήρωα της Ε.Ο.Κ.Α. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑΓΚΟΥ

Το ηρωικό παλικάρι απο την Πάνω Ζώδια, ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ γίος του Πετρή Γιάγκου και της Χατζήνας Πετρή Γιάγκου.

Συνελήφθει από τους Βρετανούς στις 7/10/1958 μετά απο λαμπρή ηρωική δράση.

Στις 9 Οκτωβρίου του 1958 βασανίστηκε βάναυσα, αρνήθηκε να προδώσει τους συντρόφους του και άφησε την τελευταία του πνοή στα χέρια των Βρετανών και Τουρκοκύπριων βασανιστών, δηλώθηκε ως δραπετεύσας και τον έθαψαν σε άγνωστο μέχρι σήμερα μέρος. 

Το μνημείο του που βρίσκεται μπροστά από την εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ κατεδάφισαν οι Τούρκοι εισβολείς και κατοχείς. 

Απόσπασμα απο το μουσικό έργο του Γιάννη Δημητρά ΑΓΙΑ ΚΥΠΡΟΣ 204 Πνοές, σε μουσική και ερμηνεία Γιάννη Δημητρά και στοίχους Νίκου Παπακλεοβούλου και Βασιλικης-Μαρίας Δημητρά

 

14 Σεπτεμβρίου¨Εορτή του Τιμίου Σταυρού

 

Σήμερα τιμάται η ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας. Στις 14 Σεπτεμβρίου το 326 μ.Χ., η Αγία Ελένη, αφού βρίσκει το Σταυρό στην Ιερουσαλήμ επιστρέφει στην Κύπρο και ιδρύει ομόνυμο ναό στο Σταυροβούνι. 

Την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου. Λαμπρὴ πανήγυρη καὶ ἡμέρα πανσεβάσμια ἡ σημερινή, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί. Ἡ σεμνὴ τῶν Ὀρθοδόξων ὁμήγυρη, ἡ ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐπιτελεῖ σήμερα μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἑορτές της: Τὴν παγκόσμια Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ μας. Γι’ αὐτὸ κι ἐμεῖς συναθροισθήκαμε στὸν ἅγιο τοῦτο καὶ παλαιὸ ναό, ποὺ τιμᾶται στὸ ὄνομα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, γιὰ νὰ τιμήσουμε τὸ Ξύλον τῆς Ζωῆς, γιὰ νὰ δοξάσουμε τὸν Κύριο, ποὺ σταυρώθηκε πάνω σ’ αὐτὸν καὶ μᾶς ἔσωσε, μᾶς ἁγίασε μὲ τὸ πανάγιό Του αἷμα, ποὺ ἔχυσε ἀπὸ ἀγάπη γιὰ μᾶς τὸν καιρὸ τοῦ ἀχράντου Πάθους Του. 

Πριν την βάρβαρη Τούρκικη εισβολή του 1974 οι Ζωδιάτες γιόρταζαν και τιμούσαν την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου, με εκκλησιασμό και πανηγύρι στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Κάτω Ζώδια.

Μια απο τις μεγαλύτερες εορτές στην Κάτω Ζώδια ήταν και η γιορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού κατά την οποία γινότανε εσπερεινός και θεία λειτουργία στην ομόνυμη εκκλησία και ακολούθως μεγάλη πανήγυρι. 

Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, που χτίστηκε ως τάμα έχει μετατραπεί απο τους Τούρκος σε τζαμί ως μέρος της επιχείρησης αφανισμού του Χριστιανικού στοιχείου.

ΕΘΝΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Π.ΓΙΑΓΚΟΥ

 

24 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΣΑΣ ΤΑΣΣΟ ΚΑΙ ΣΟΛΩΜΕ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ. ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Η δυναμική πορεία του Συνδέσμου Μοτοσικλετιστών Κύπρου κατά της Τουρκίας που διάσχισε την Ευρώπη για καταδίκη της Τουρκίας και ενημέρωση για το πρόβλημα της Κύπρου, κατέληξε στην παραμεθόριο περιοχή της επαρχίας Αμμοχώστου στις 11 Αυγούστου. Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης δολοφονήθηκαν οι Τάσσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. 

ΤΑΣΣΟΣ ΙΣΑΑΚ. 11η Αυγούστου 1996

Λιντσαρίστηκε και δολοφονήθηκε από όχλο βάρβαρων γκρίζων λύκων, αιμοβόρων Τούρκων εποίκων και αστυνομικούς του ψευδοκράτους, όταν στην προσπάθεια του να απεγκλωβίσει Ελληνοκυπρίους συναγωνιστές του.

ΣΟΛΩΜΟΣ ΣΟΛΩΜΟΥ. 14η Aυγούστου 1996 Τρεις μέρες μετά στο ίδιο σημείο δολοφονήθηκε ο ξάδελφος του Τάσσου, Σολωμός Σολωμού. Συμμετέχοντας σε δυναμική εκδήλωση μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Τάσσου Ισαάκ, και θέλοντας να εκδικηθεί τον θάνατο του ξαδέλφου του, ακάθεκτος και ορμητικός σπάει τον κλοιό των δυνάμεων του Ο.Η.Ε. και κατευθύνεται στο κεντρικό Τούρκικο φυλάκιο οπού κυμάτιζε η Τουρκική σημαία κατοχής. Με ένα τσιγάρο στα χείλη μάγκικα ανεβαίνει σκαρφαλώνοντας τον ιστό της σημαίας για να την υποστείλει πυροβολείτε εν ψυχρό από αξιωματούχο του Τουρκοκυπριακού καθεστώτος.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ: Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ

Ο Κυπριακός αθλητισμός και ιδιαίτερα η Καλαθοσφαίριση, αποχαιρέτησε τον Γιώργο Σολομωνίδη (1944-2020), ο οποίος έφυγε από την ζωή τον περασμένο Μαϊο του 2020 μετά από προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν.

Η κηδεία του αείμνηστου δάσκαλου και προπονητή  Γιώργου Σολομωνίδη, έγινε την Πέμπτη 07/05/2020 στις 4 μ.μ. στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας στην Αγλαντζιά.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάνω Ζώδια. Οι γονείς του ο Χαράλαμπος και η Αλεξάνδρα Σολωμονίδου είχαν 4 παιδιά.

Σπούδασε Γυμναστική στην Αθήνα και ήταν νυμφευμένος με την Αιμιλία. Απόκτησαν μαζί 3 παιδιά. Τον Χριστόφορο, την Αλεξία και τον Δημήτρη. Υπηρέτησε τον Κυπριακό Αθλητισμό από το πόστο του προπονητή και καθηγητή σε σχολεία της Κύπρου. Συνδύασε το όνομα του με επιτυχίες του Διγενή Ακρίτα της ομάδας της Μόρφου.

Ο αγαπημένος δάσκαλος και προπονητής της καλαθοσφαιρικής ομάδας θρύλος του Διγενή Ακρίτα Μόρφου του 1967-1972 άφησε πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη στον κλασσικό αθλητισμό και στην καλαθόσφαιρα της Κύπρου. Ο εκλιπών εκτός από πρωταθλητής με το Διγενή, υπήρξε και ο πρώτος προπονητής της πρώτης εθνικής Κύπρου στην Καλαθόσφαιρα το 1967 καθώς και αναμορφωτής του στίβου στα σχολεία της Μόρφου προπολεμικά και της περιοχής Πάφου μετά την εισβολή. Υπήρξε επίσης προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας του Παρθενώνα Ζώδιας.

Η ιστορική ομάδα της Μόρφου ήταν η απόλυτη κυρίαρχος του κυπριακού μπάσκετ στα πρώτα του χρόνια υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας.Με προπονητή τον Γιώργο Σολομωνίδη και αντλώντας καλαθοσφαιριστές από το Γυμνάσιο Μόρφου (αφου το μπάσκετ στα πρώτα δύσκολα του χρόνια παιζόταν κυρίως στα σχολεία), ο Διγενής κατέκτησε τα πρωταθλήματα του 1967 και του 1968. Η επίδοση του αυτή είχε ως αποτέλεσμα η Ασπίδα του πρωταθλητή να κοσμεί μόνιμα την τροπαιοθήκη του σωματείου!

https://vimeo.com/336092124

Στην φωτογραφία ο Γιώργος Σολομωνίδης με την 1η πρωταθλήτρια Κύπρου (στην φωτογραφία είναι στην πάνω σειρά τελευταίος δεξιά)

Ο Δήμαρχος Νικολόπουλος συγχαίρει τον προπονητή και Καθηγητή Γυμναστικής Γεώργιο Σολωμονίδη απο την Πάνω Ζώδια για την πρωταθλήτρια ομάδα καλαθόσφαιρας. Τιμητική εκδήλωση Δήμου Μόρφου. Ιουλιος 1968 και ο Διγενης Ακριτας Μορφου αναδυκνυετε πρωταθλητης Κυπρου στη καλαθοσφαιρα. 

ΟΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΖΩΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΟΥΣ

Του Μιχάλη Γιάγκου. Aδελφού του Ήρωα Κώστα Γιάγκου του 301 Τ.Ε. πρώην αγνοούμενου. Έπεσε στις 26 Ιουλίου το 1974 πολεμώντας τον τούρκο εισβολέα στο ύψωμα Καλαμπάκι  μεταξύ των χωριών Αγίου Ερμολάου και Πιλέρι. Παρέμεινε αγνοούμενος για 39 ½ χρόνια. Τάφηκε στις 08/12/2013 .

                                                     

Κλείνουν 44 Χρόνια από το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των συνταγματαρχών και της προδοτικής ΕΟΚΑ Β. 44 Χρόνια από την Τουρκική εισβολή και τον διαμελισμό της Κύπρου.  

44 Χρόνια προσφυγιάς, πόνου, αγωνίας για όσους έχασαν συγγενικά και αγαπημένα τους πρόσωπα. Για όσους έχασαν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τις πόλεις και τα χωριά τους. Βρεθήκαμε χωρίς απολύτως τίποτα κάτω από τα δέντρα μετά στα τσιατήρια και αργότερα στους προσφυγικούς συνοικισμούς σε όλη την ελεύθερη Κύπρο. Πίσω μας έμειναν όσοι δεν πρόλαβαν να φύγουν και έζησαν την βαρβαρότητα με τον τουρκικό στρατό και τους τουρκοκύπριους εθνικιστές να βιάζουν και να δολοφονούν  ηλικιωμένους, παιδιά, άντρες και γυναίκες. Να βιάζουν και να δολοφονούν την αξιοπρέπεια και τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Σκότωναν όποιον έβρισκαν στα σπίτια και τις αυλές. Έγιναν τέτοια εγκλήματα που δεν τα χωρά ο ανθρώπινος νους. Φανατικοί ακραίοι εθνικιστές και από τις δύο κοινότητες με τις πράξεις τους έδειξαν ποια είναι τα πιστεύω και η ιδεολογία τους. Έδειξαν το μίσος και την απανθρωπιά τους. Δολοφόνοι της ΕΟΚΑ Β ξεκλήρισαν τα τουρκοκυπριακά χωριά Αλόα, Μάραθα και Σανταλάρη. Βίασαν και αποκεφάλισαν μικρά παιδιά ξεκλήρισαν ολόκληρες οικογένειες δεν άφησαν ούτε ένα ζωντανό. Στην Τόχνη και άλλα χωριά, “παλληκάρια” της ΕΟΚΑ Β απήγαγαν και εκτέλεσαν αθώους πολίτες. Aπό αυτούς υπάρχουν ακόμα αγνοούμενοι. Στην Βώνη,  στο Παλαίκυθρο στο Νέο χωρίο Κυθρέας, στο Έξω Μετόχι, στη Κυθρέα, στο Τραχώνι, στην Αγκαστίνα στην Αφάνεια, στην  Άσσια στη Πηγή Αμμοχώστου, στην Λύση, στην Αμμόχωστο, στον Άγιο Μέμνονα, στην Δερύνεια στο Δίκωμο, στην Λάπηθο, στον Καραβά, στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας, στο Αγ Ερμόλαο, στο Συσκληπο, στο Καπούτι Μόρφου όσοι δεν πρόλαβαν να φύγουν εκτελέστηκαν εν ψυχρών από τον τουρκικό Στρατό και την ΤΜΤ. Αργότερα έθαψαν τούς νεκρούς πρόχειρα σε χωράφια, αρκάτζια και πηγάδια. Ελληνοκύπριοι στρατιώτες και έφεδροι εγκαταλειμμένοι από την στρατιωτική ηγεσία προσπαθούσαν πεζοί να διαφύγουν από τον κλοιό των τουρκικών δυνάμεων. Αρκετοί τα κατάφεραν πολλοί όμως έπεσαν σε ενέδρες και σκοτώθηκαν. Λάπηθος, Πάναγρα, Κοντεμένος, Άγιος Ερμόλαος, Σύσκληπος, Σκυλλούρα, Καπούτι, Άκανθού, Κορνόκηπος, Τζιάος, Μαραθόβουνος, Κουτσοβέντη, Συχαρί, Μια Μηλιά, Τύμπου είναι μερικά από τα χωριά που οι ταλαιπωρημένοι και προδομένοι ελληνοκύπριοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και αγνοούνται μέχρι σήμερα 44 Χρόνια μετά. Όλοι οι πολίτες και στρατιώτες θάφτηκαν με την συμμετοχή και τουρκοκυπρίων στρατιωτών που συνόδευαν τον τουρκικό Στρατό. Και ενώ γνωρίζουν που είναι οι ομαδικοί τάφοι δεν αποκαλύπτουν τους χώρους ταφής αφήνοντας τους συγγενείς να ζουν με την αγωνία και τον πόνο για τους αγαπημένους τους. 44 Χρόνια μετά υπάρχουν 750 ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι και 170 τουρκοκύπριοι στην πλειοψηφία τους από το 1963-64. Εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα. Γιατί μετά από τόσα χρόνια σε ένα μικρό κομμάτι της Κύπρου δεν μπόρεσε η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοούμενων (Δ.Ε.Α.) να βρεί και να επιστρέψει τους νεκρούς στους συγγενείς. Τι συμβαίνει; Ποιο είναι το πρόβλημα; Γιατί αυτή η καθυστέρηση; Πριν εννέα χρόνια με δικές μου προσπάθειες βρήκα μερικά από τα οστά του αγνοουμένου αδελφού μου Κώστα Γιάγκου και άλλων τεσσάρων συμπολεμιστών του που έπεσαν από όλμους υπερασπιζόμενοι το Ύψωμα Καλαμπάκι μεταξύ του Αγ. Ερμολάου και του τουρκοκυπριακού χωριού Πιλέρι. 

Από τότε συνεχίζω τις προσπάθειες μου για ανεύρεση και άλλων αγνοούμενων. 

Συνοδοιπόροι στο έργο μου λίγοι και καλοί. Συνεχίζουμε τις προσπάθειες μας αθόρυβα χωρίς τυμπανοκρουσίες και με προσωπικό κόστος και κίνδυνο της ζωής μας. Δεν αναζητούμε έπαινο αλλά προσδοκούμε την ταυτοποίηση όσο περισσότερο αγνοουμένων για να επιστρέψουν πίσω στις οικογένειες τους. Το οφείλουμε σε αυτούς που θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενη την πατρίδα. 

Πιστεύω ότι μεγάλο μέρος της ευθύνης βαραίνει την τουρκοκυπριακή πλευρά. Οι ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι και πεσόντες είναι στην κατεχόμενη Κύπρο όπου έχουν τον απόλυτο έλεγχο, οι μάρτυρες για τους χώρους ταφής είναι τουρκοκύπριοι και ζούνε ανάμεσα τους. Και τους ερωτώ που είναι οι έρευνες που έκαναν εάν έκαναν από το 1981 που συμμετέχουν στην Δ.Ε.Α Πόσους ελληνοκύπριους βρήκαν με δικές τους προσπάθειες; Έγιναν περισυλλογές και ταφές έγιναν μετακινήσεις από ένα μέρος σε άλλο; Γιατί δεν αποκαλύπτουν αυτούς τούς χώρους; Σε τι και ποιους εξυπηρετεί αυτή η καθυστέρηση;

Από το 1963-64-67 και 1974 υπάρχουν τουρκοκύπριοι αγνοούμενοι όπως απαιτούμε να επιστραφούν οι ελληνοκύπριοι νεκροί και αγνοούμενοι το ίδιο ισχύει και για τούς Τουρκοκυπρίους αγνοούμενους έχουμε υποχρέωση να βρούμε και να παραδώσουμε στις οικογένειες των τουρκοκυπρίων τους αγαπημένους τους, δεν υπάρχει διαφορά στον πόνο και την αγωνία.

Σε συνάντηση μου με τους Τουρκοκύπριους Buris Burgu  και Halil SADRAZAM. Εκπρόσωπο Τύπου και Σύμβουλο Ασφαλείας αντίστοιχα.