Search This Blog

Tuesday, 25 April 2017

Τελευταίο προσκλητήριο αναφοράς για τον αγνοούμενο Ανθυπολοχαγό (ΠΖ) Παναγιώτη Αχιλλέως του Γεωργίου από την Πάνω Ζώδια




Μετά την διεξαγωγή πρόσφατων ανασκαφών σε στρατιωτικές περιοχές στο Κοντεμένο και την περιοχή Κυράς και Μάσαρι όπου εντοπίστηκε ομαδικός τάφος 6 αγνοουμένων. Ανάμεσα στα οστά που αναγνωρίστηκαν ήταν και τα οστά του Ζωδιάτη Αξιωματικού Παναγιώτη Αχιλλέως του 281 Τάγματος Πεζικού. Μέχρι και σήμερα η ελπίδα των συγγενών ότι μπορεί να υπάρχουν επιζώντες δεν είχε σβήσει.

Ο Κοντεμένος στην επαρχία Κερύνειας, είναι κλειστή στρατιωτική περιοχή γιατί εκεί βρίσκονται κάποια από τα αρχηγεία του Αττίλα και έτσι μέχρι πρόσφατα οι Τούρκοι δεν δέχονταν να γίνουν εκεί έρευνες για εντοπισμό οστών Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων.

Η διαδικασία για ανεύρεση του αγνοούμενου Παναγιώτη Αχιλλέως ξεκίνησε το 2013 μετά απο πληροφορίες που δόθηκαν. Το 2015 προχώρησαν αρκετά οι εργασίες και τον Μάρτιο του 2017 ταυτοποιήθηκαν τα οστά του ήρωα μας με την μέθοδο του DNA.  Τα οστά του εντοπίστηκαν με τρύπα στο κρανίο, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο ήρωας μας δεν παραδόθηκε αλλά εκτελέστηκε με σφαίρα εν ψυχρώ. Οι Τούρκοι δεν ήταν στρατιώτες αλλά δειλοί άνθρωποι που εκτέλεσαν τους αιχμαλώτους τους.
Η κηδεία του θα γίνει τον Κυριακή 28 Μαϊου 2017, 11:00 π.μ. στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρως στον Συνοικισμό Ανθούπολης. Εισφορές θα δέχονται στην εκκλησία.


Παναγιώτης Αχιλλέως του Γεωργίου

Ο Παναγιώτης Αχιλλέως του Γεωργίου γεννήθηκε το 1953 στη Πάνω Ζώδια. Οι γονείς του ήταν ο Γεώργιος Αχιλλέως και η Παρασκεύη (το γένος Πάρπα). Ο Παναγιώτης έμεινε ορφανός από νεαρή ηλικία αφού ο πατέρας του απεβίωσε πριν ο Παναγιώτης πάει στο Δημοτικό. Η μητέρα του Παρασκευή απεβίωσε πρόσφατα (14/07/2016) με τον καημό του γιού της Παναγιώτη.
Ήταν το τρίτο παιδί του Γιώργου και της Παρασκεύους. Τα μεγαλύτερα του αδέλφια ήταν ο Αχιλλέας, ο Αντρέας και τα μικρότερα ο Δημήτρης και η Μαρία που δεν πρόλαβαν καλά καλά να τον χαρούν. 
Του άρεσε ιδιαίτερα η ενασχόληση με τον αθλητισμό και υπήρξε ποδοσφαιριστής του Σωματείου Ακρόπολης Ζώδιας και αργότερα με την ίδρυση του σωματείου Παρθενώνα Ζώδιας ενεγράφη μαζί με άλλους συναθλητές του στο δυναμικό του Παρθενώνα.





1.ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ, 3. ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΜΙΣΗΣ Κ. ΖΩΔΙΑ, 4. ΝΙΚΟΣ ΣΠΟΝΤΑΣ ΜΟΡΦΟΥ, 5  ΛΟΥΚΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΗΤΑ ΜΟΡΦΟΥ 6. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΩ ΖΩΔΙΑ, Νο7 ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ, 8. ΝΙΚΟΣ ΤΑΜΠΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΑ 9. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ Π. ΖΩΔΙΑ 11. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΛΟΙΖΟΥ Κ. ΖΩΔΙΑ Νο 12 ΠΑΜΠΟΣ ΒΟΥΤΟΥΝΟΣ ΑΠΟ Π. ΖΩΔΙΑ 13. ΑΘΩΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ, το 14 ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΜΜΑΣ (ΚΟΚΟΣ ΓΑΛΛΕΑ) ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΩ ΖΩΔΙΑ, 16. ΜΗΛΙΟΣ ΑΠΟ ΞΕΡΟ-ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΣΙ. Ο ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΞΑΠΛΩΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΚΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΑ.

Στην  φωτογραφία πιο πάνω διακρίνεται με τον αρ. 9.  

 Ήταν επίσης αθλητής στίβου και διακρινόταν για τις επιδώσεις του στο τρέξιμο και στο μήκος (απλού και τριπλού).


1. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΣ, 2. ΣΟΛΩΝ ΚΟΥΣΙΟΥ ΑΠΟ Κ.ΖΩΔΙΑ,4. ΜΗΛΙΟΣ ΑΠΟ ΞΕΡΟ/ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΣΙ, 5. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ), 7. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΑΡΗΣ ΑΠΟ ΝΙΚΗΤΑ, 9. ΝΙΚΟΣ ΣΠΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΟΡΦΟΥ, 10. ΚΟΚΟΣ ΠΑΝΤΖΙΑΡΟΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ), 11. ΧΑΜΠΗΣ ΧΑΤΖΙΗΣΤΥΛΛΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ), 12. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΛΟΙΖΟΥ (Κ.ΖΩΔΙΑ), 15. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ (Π. ΖΩΔΙΑ), 6. ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΜΗΣΗΣ ΑΠΟ Κ. ΖΩΔΙΑ, 9. ΛΟΥΚΑΣ ΑΠΟ ΝΙΚΗΤΑ, 8. ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΑΚΚΑΣ ΑΠΟ ΜΟΡΦΟΥ, 17. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΜΜΑ-ΓΑΛΛΕΑΣ ΑΠΟ Κ.ΖΩΔΙΑ, 18. ΝΙΚΟΣ ΤΑΜΠΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΙΑ

Ήταν εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών του Παρθενώνα (αρ. 15 στην ένθετη φωτογραφία 1972-1973 με προπονητή τον Ονησιφόρο).
Η φωτογραφία είναι του 1972 όταν η Ακρόπολης και η ΟΧΕΝ Π. Ζώδιας συνέδραμε για βοήθεια του Παρθενώνα Κ. Ζώδιας.

Ο Παναγιώτης ήταν τίμιος, εργατικός, Όλοι μιλούσαν για τον Παναγιώτη ως ήσυχο, σοβαρό, κεφάτο και ήταν αξιαγάπητος. 
Τελείωσε το Αρρεναγωγείο Ζώδιας και μετά φοίτησε στην Εμπορική Επαγγελματική Σχολή Μόρφου όπου αποφοίτησε το 1972 και κατετάγει στο στρατό στο σώμα Πεζικού. Τα καλοκαίρια όταν έκλειναν τα σχολεία εργαζότανε για το χαρτζιλίκι του και για να μαζέψει λεφτά για τις σπουδές του. 
Είχε ένα όνειρο, όταν θα αποστρατευτεί απο τον στρατό με το καλό να γίνει αστυνομικός και να βοηθήσει την οικογένεια του. Τελικά, με τα προσόντα που είχε επιλέγηκε για αξιωματικός. Το 1974 ήταν στρατεύσιμος της σειράς του 1953.

Η δράση του 281 Τ.Π. το 1974
Τα γεγονότα του πραξικοπήματος και της εισβολής τον βρήκαν να υπηρετεί στο 281 Τ.Π. που είχε την έδρα του στην περιοχή Μύρτου-Διόριος. 
Το 281 ΤΠ ήταν πλήρης, μάχιμη μονάδα με 1ο, 2ο, 3ο Λόχο, με Λόχο Υποστήριξης και Λόχο Διοικήσεως. Το 1974 έδρευε στις, καινούριες, τότε, εγκαταστάσεις της Μύρτου και είχε ως αποστολή την κάλυψη του τόξου από τα Λιβερά εώς την ακτή της Βασίλειας μέχρι και τον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας, μαζί με άλλες μονάδες της Ε.Φ. που είχαν σαν κύρια αποστολή την απόκρουση της όποιας τουρκικής αποβατικής ενέργειας, με συγκεκριμένο τομέα δράσης, βάσει και του ΣΑΚ (Σχέδιο Αμύνης Κύπρου) “Αφροδίτη”.


Το χωριό Μύρτου βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της Κερύνειας και  στη νότια πλευρά του Πενταδακτύλου σε υψόμετρο 270 μέτρων. Λόγω της κεντρικής του θέσης αποτελούσε, πριν από την τουρκική εισβολή, το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Από συγκοινωνιακής άποψης συνδέεται με δυο αστικά κέντρα, με τη Λευκωσία μέσω Ασωμάτου και με την Κερύνεια μέσω Πανάγρων. Επίσης συνδέεται με την κωμόπολη Μόρφου μέσω Διορίου. Διοικητικά υπάγεται στην επαρχία Κερύνειας.Η δύναμη των Λόχων μπορούσε να κυμανθεί από 70 μέχρι και 120 στρατιώτες, ανάλογα με την ένταξη, στο δυναμολόγιο του Τάγματος, των στρατιωτικών σειρών οπλιτών που είχαν ολοκληρώσει την εκπάιδευσή τους. Ο οπλισμός της μονάδας, επιγραμματικά, ήταν: Τυφέκια νούμερο 4, στεν, πολυβόλα 030, αντιαεροπορικά 0,50, όλμοι, αντιαρματικά και ΠΑΟ.


Αξιωματικοί του 281 Τ.Π. Ο Παναγιώτης είναι 2ος από αριστερά (καθήμενοι μπροστά)


Αξιωματικοί του 281 Τ.Π. Ο Παναγιώτης είναι 1ος από δεξιά (καθήμενοι μπροστά)

Το 281 Τάγμα Πεζικού είναι από τις στρατιωτικές μονάδες που το καλοκαίρι του 1974 πέρασαν από όλα τα στάδια του δράματος και βίωσαν τις συνέπειες, τόσο του πραξικοπήματος όσο και της εισβολής όσο λίγες μονάδες κατά την εν λόγω περίοδο. Δυσανάλογες με τη δράση του είναι οι αναφορές, τα γραπτά κείμενα και τα αφιερώματα που αναφέρονται στην αυτοθυσία και την αυταπάρνηση που επέδειξαν, σε πολλές περιπτώσεις, οι μαχητές του 281 Τ.Π. Πολλές φορές εγκατελειμμένοι από την ανώτερη διοίκηση του τάγματος, οι κατώτεροι αξιωματικοί (μόνιμοι και έφεδροι) οι οποίοι επέδειξαν ηγετικές ικανότητες, μαζί με τους στρατιώτες, πάλεψαν, αμύνθηκαν και πολέμησαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Το ερώτημα, βεβαίως, παραμένει μέχρι και σήμερα αναπάντητο: Γιατί το 281 Τάγμα Πεζικού, που έδρευε στη Μύρτου με αποστολή την προστασία των ακτών της Κερύνειας βρέθηκε στην Πάφο;
Τη Δευτέρα, 15 Ιουλίου 1974, το Τάγμα πήρε διαταγή να κατευθυνθεί προς τη Λευκωσία. Το επόμενο πρωί, το Τάγμα διατάχθηκε να μεταβεί στην Πάφο, όπου έφθασε μέσω Τροόδους το απόγευμα της Τρίτης. Στρατιώτες του Τάγματος διατάχθηκαν να ελέγχουν διάφορα πόστα στην πόλη της Πάφου, ενώ άλλοι μεταφέρθηκαν στην Παναγιά και στην Πόλη Χρυσοχούς.
Αντί το τάγμα να βρίσκεται στα βόρεια παράλια της Κύπρου, βρέθηκε μετά από διαταγές στην περιοχή της Πάφου. Της προδοσίας υπήρξε συνέχεια. 

Το απόγευμα της 19ης Ιουλίου, μετά τις περιπλανήσεις στην επαρχία Πάφου και ένα μακρινό ταξίδι και τις πληροφορίες για επικείμενη τουρκική εισβολή να πληθαίνουν, αντί το τάγμα να οδηγηθεί στον τόπο της επικείμενης εισβολής, και προς τους χώρους διασποράς και άμυνας, σύμφωνα με τα σχέδια αμύνης που είχαν εκπονηθεί, δόθηκε η διαταγή όπως το Τάγμα στρατοπεδεύσει στις νότιες παρυφές της Λευκωσίας στο δάσος της Αθαλάσσας. 




Με την έναρξη της εισβολής, o 1ος Λόχος πήρε διαταγή να κατευθυνθεί προς το Μπογάζι για να αποκρούσει πιθανή απόβαση τουρκικών στρατευμάτων  και οι άλλοι λόχοι διατάχθηκαν να κινηθούν βόρεια προς την Κερύνεια για αν αποκρούσει τους εισβολείς. 

Κοντεμένος-Τόπος εθνικού θυσιαστηρίου

Νωρίς το πρωί της 20ής Ιουλίου, στρατιωτική αυτοκινητοπομπή, εκτεθειμένη στο φώς της ημέρας ξεκίνησε προς την Κερύνεια. Στον Πενταδάκτυλο ξέσπασαν εστίες φωτιάς από τους τουρκικούς βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροπλάνων, οι Τούρκοι εισβολείς πατούσαν στην Κερύνεια, και τα τουρκικά μεταγωγικά φαίνονταν στην πορεία να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές στο θύλακα Κιόνελι-Αγύρτας.
Η φάλαγγα των οχημάτων του 281 Τ.Π. κινείτο στον δρόμο Λευκωσίας – Κερύνειας προς τον Γερόλακκο στο δρόμο προς τα Πάναγρα, όταν ξαφνικά, την ώρα που τα πρώτα αυτοκίνητα της φάλαγγας έφτασαν στο χωριό Ασώματος, στην είσοδο του χωριού ερχόμενος από την Σκυλλούρα και τα τελευταία έβγαιναν από το χωριό Κοντεμένος, δέχθηκε ανηλεή βομβαρδισμό από την τουρκική αεροπορία.. Τα τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα βομβάρδισαν με ναπάλμ και με τα μυδραλιοβόλα την φάλαγγα που ήταν εκτεθειμένη στο φώς της ημέρας έρμαια της τουρκικής αεροπορίας και δέχθηκε σφοδρούς πολυβολισμούς. Οχήματα καταστράφηκαν, άλλα έπαθαν ζημιές και ανθρώπινες απώλειες. Πέντε στρατιώτες έχασαν την ζωή τους και  δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν. Αυτοκίνητα να κομματιάζονται από βόμβες ναπάλμ και τα κομμάτια και οι επιβάτες τους να εκτοξευόνται χιλιάδες μέτρα μακριά. Φαντάροι να πετάγονται έξω από τα αυτοκίνητα και να τρέχουν στα χωράφια ή σε σπίτια του χωριού για να σωθούν. Η μη τήρηση των στοιχειωδών κανόνων κίνησης μηχανοκίνητης φάλαγγας οχημάτων, η απουσία αντιαεροπορικής κάλυψης, όπως προνοούνταν από τα σχέδια αφενός, η μη έγκαιρη προετοιμασία και η κούραση των προηγούμενων ημερών αφετέρου, οδήγησαν την μονάδα σε μια άσχημη φάση.

Αμέσως μετά οι άνδρες του 281 Τ.Π., μετρώντας τις απώλειές τους, το τάγμα μονάδα άρχισε να οπισθοχωρεί και οι άνδρες του  κινούνται πεζή προς την περιοχή της διάβασης των Πανάγρων (βρίσκεται ανατολικά της Κερύνειας), προς Πάναγρα, Διόριος, Αγριδάκι και Κοντεμένο. Σε σχηματισμό φάλαγγα κατά άνδρα, εφόσον τα φορτηγά καταστράφηκαν και ο βαρύς οπλισμός της μονάδας υπέστη μεγάλες ζημιές και με πολλές περιπέτειες στη διαδρομή, οι εναπομείναντες αξιωματικοί και οπλίτες έφθασαν το απόγευμα του Σαββάτου στην ακτή των Πανάγρων.
Καταλήγοντας στα Πάναγρα βράδυ της 20ης Ιουλίου, κατάκοποι και ταλαιπωρημένοι οι άντρες του 2ου και 3ου Λόχου του 281 Τ.Π. επιβιβάσθηκαν σε επιταγμένα φορτηγά για να μεταφερθούν στην πρώτη γραμμή πυρός στο Πέντε Μίλι, χώρο απόβασης (στην ακτή της Βασίλειας) των ήδη εδραιωμένων τουρκικών δυνάμεων όπου ήδη είχαν αποβιβασθεί ανενόχλητες ισχυρές τουρκικές δυνάμεις. Tα ισχυρά πολυβολεία στην ακτογραμμή που συντηρούσε το 281 Τ.Π. ήταν άδεια. 

Παρ’ όλες τις απώλειες το τάγμα ανασυντάχθηκε και συνέχισε την πορεία του προς την
φονικό τους έργο Μέχρι και τις 23 Ιουλίου οι άντρες του 281 μάχονταν ακατάπαυστα. 

Από τις πρώτες πρωινές ώρες της 21ης Ιουλίου ανέλαβαν δράση κοντά στο ξενοδοχείο “Ζέφυρος” στην Κερύνεια, και μέσα σε περιβόλια και χαράδρες, προσπαθώντας να περιορίσουν το δυτικό μέρος του προγεφυρώματος του Τούρκου εισβολέα. 

Το Τάγμα του Παναγιώτη πήρε σήμα το βράδυ να καταλάβουν θέσεις έξω από τον Καραβά, αφού οι Τούρκοι στο μεταξύ είχαν ήδη αποβιβάσει στρατό στην περιοχή του 5 Μίλι στον Καραβά και προωθηθεί. Αντικειμενικός τους σκοπός ήταν να παρεμποδίσουν την κίνηση του εχθρού προς το εσωτερικό. Ενώ οι μάχες στην περιοχή της Κερύνειας φούντωναν ο αδελφός του Αχιλλέας, έψαξε τον Παναγιώτη στην έδρα του Τάγματος στο Διόριος και τον βρήκε στην περιοχή του Καραβά όπου ήταν το Τάγμα του.


Ήταν σώος, ψύχραιμος αλλά και σοκαρισμένος απο τον ξαφνικό βομβαρδισμό που δέχτηκαν την προηγούμενη μέρα ενώ τα Τουρκικά αποβατικά και αντιτορπιλλικά ήταν ορατά απο το ύψωμα που υπεράσπιζε το τάγμα του Παναγιώτη. Ο Αχιλλέας είχε φέρει στον αδελφό του πεπόνια, καρπούζια απο το μποστάνι τους και χαλλόυμι. Ο Παναγιώτης καλόκαρδος όπως ήταν τα μοίρασε στους στρατιώτες του Τάγματος του. Δυο μέρες αργότερα το Τάγμα μετακινήθηκε στο σε ένα χωριό κοντά στον Λαρνακά της Λαπήθου το Αγριδάκι στην τοποθεσία “Μελίσσια” επικεφαλής μια μοίρας για να επανδρώσει φυλάκια. Ο αδελφός του Αχιλλέας έψαξε τον Παναγιώτη στην έδρα του Τάγματος στο Διόριος αλλά τον συμβούλεψαν να μην πάει να τον βρεί γιατί δεν υπήρχε δρόμος να πάει κοντά και οι Τούρκοι πλησιάζαν. Ο Αχιλλέας επικοινώνησε μαζί του με ασύρματο. Του είπε ότι ήταν καλά, δεν χρειαζόταν τίποτα και έστειλε χαιρετίσματα στους δικούς του.


Ακολούθησε η δεύτερη φάση της εισβολής και μετά η εκεχειρία. Στην εκεχειρία που ακολούθησε ο Αχιλλέας συνάντησε τυχαία τον Σολή του Γιαννή του Φέκκα απο την Πάνω Ζώδια που τον πληροφόρησε πως είχε συναντηθεί τυχαία με τον Παναγιώτη στο Καππούτι. Τον προέτρεψε να πάνε πίσω στην Ζώδια για να δούν τι κάνουν οι δικοί του. Όμως ο Αξιωματικός Παναγιώτης Αχιλλέως επέλεξε να συνεχίσει με την ομάδα του καθότι οι άνδρες του 281 Τ.Π. είχαν οπισθοψωρήσει απο τις θέσεις τους, ύστερα απο άγριες μάχες με τους Τούρκους και τελικά διαλύθηκαν. 
Το βράδυ του Σαββάτου, αξιωματικοί και οπλίτες επιβιβάσθηκαν σε πολιτικά φορτηγά που είχαν επιστρατευθεί, και κινήθηκαν από τα Πάναγρα προς την Κερύνεια. Σε κάποιο σημείο του δρόμου άρχισε ένας καταιγισμός πυρών από τους Τούρκους εισβολείς, με αποτέλεσμα το Τάγμα να καθηλωθεί στους πορτοκαλεώνες της περιοχής 14η Αυγούστου η τουρκική αεροπορία ξεκινά εκ νέου το σφυροκόπημα σηματοδοτώντας την έναρξη της β’ φάσης της εισβολής. Οι Τούρκοι χρησιμοποιώντας μεγάλο όγκο πυρός ανάγκασαν το 281 ΤΠ, όπως και τις υπόλοιπες μονάδες της ΕΦ, να αναδιπλωθούν και να οπισθοχωρήσουν προς διάφορες κατευθύνσεις: Άγιο Ερμόλαο, Σκυλλούρα, Κυρά Μόρφου, Καλό Χωριό (Καπούτη) Μόρφου. Η οπισθοχώρηση δεν ήταν συγκροτημένη. Οι άτακτες, μη συντονισμένες και κατά το δοκούν ενέργειες είχαν τραγικές συνέπειες για το 281 Τ.Π, σ’ αυτή την πρώτη επαφή με τον εχθρό. Μετρούσε τον δεύτερό του νεκρό, τον Ανθυπολοχαγό Μενελάου Μενέλαο, και τον πρώτο του αγνοούμενο που στην προσπάθειά του να καλυφθεί από τα τουρκικά πυρά αποπροσανατολίστηκε με αποτέλεσμα να εισχωρήσει στο τ/κ χωριό Καμπυλή. Άλλοι άντρες ακρωτηριάστηκαν και τραυματίστηκαν.
Στη συνέχεια οι εναπομείναντες, σώοι και αξιόμαχοι, κινήθηκαν πεζή προς τα Πάναγρα. Λίγη ώρα αργότερα την ίδια πορεία ακολούθησε το 286 ΜΤΠ, το οποίο είχε βαρύτατες απώλειες από τους βομβαρδισμούς. 

Οι τελευταίες ώρες του ήρωα Παναγιώτη
Ο Παναγιώτης ένοιωσε την ευθύνη σαν αξιωματικός να ανασυγκροτήσει την διμοιρία του και να περιμένει διαταγές απο τους ανωτέρους του. Ενώ όλα γκρεμίζονταν, ο Παναγιώτης πιστός στο καθήκον του, αποφάσισε να περιμένει λίγο ακόμα ψάχνοντας για τους άνδρες του. 
Η ημερομηνία εξαφάνισης του Παναγιώτη Αχιλλέως θεωρείται η 15 Αυγούστου του 1974 και ο τόπος σύλληψης θεωρείτο ο Κοντεμένος. 
Οι τελευταίες πληροφορίες ήταν ότι συγκέντρωσε 8 άντρες απο την διμοιρία του και μετακινήθηκαν ή εγκλωβίστηκαν στην Περιοχή Κυράς.  Η ομάδα αυτή των 8 ατόμων, γύρω στις 15 Αυγούστου κρύφτηκαν σε περιβόλι με εσπεριδοειδή. Όταν τους τελείωσαν τα τρόφιμα, δυο απ’ αυτούς προθυμοποιήθηκαν να μπούν σε σπίτι της περιοχής για να φέρουν προμήθειες. Έτσι και έγινε. Βγαίνωντας απο το σπίτι τους περικύκλωσαν Τούρκοι που είχαν προωθηθεί απο το Γερόλλακκο. Τους έδεσαν τα μάτια και τους πήραν με λάντ-ρόβερ στο γκαράζ Παυλίδη. Οι υπόλοιποι στρατιώτες δεν αντελήφθηκαν τίποτε απο το γεγονός που έγινε σε μικρή απόσταση απο το περιβόλι. Ο ένας εκ τον δύο μεταφέρθηκε στην Τουρκία ως αιχμάλωτως και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Οι άλλοι 6 ήταν αγνοούμενοι μέχρι σήμερα όπου εντοπίστηκαν δολοφονημένοι στην περιοχή κοντά στο χωριό Μάσσαρι και όχι μακριά απο την αγαπημένη του Ζώδια. Οι πληροφορίες λένε ότι η ομάδα των 6 συγκρούστηκε με τους Τούρκους όταν πλησίασαν το χωριό και συνελήφθηκαν. Αργότερα μεταφέρθηκαν σε περιοχή μεταξύ κυράς και Μάσαρι και τους εκτέλεσαν. Μεταξύ αυτών και ο Παναγιώτης.

Ο ένας εκ των αιχμαλώτων όταν επέστρεψε από την Τουρκία, μετά την αιχμαλωσία του, ανέφερε σε μαρτυρία του: “Στις 14/8/74 βρισκόμουν με την ομάδα μου στην περιοχή Αγίου Ερμολάου αποτελούμενη από 8 άτομα, τους: Ττανντίρη Λούκα, Κολοβού Σωτήρη, Προκοπίου Σωτήρη, Φαίδωνος Φαίδων, Κυριάκου Επιφάνιος, Γεωργίου Παναγιώτη, Κωνσταντή Στυλιανό. Από τον Κοντεμένο κατευθυνθήκαμε στην Κυρά Μόρφου όπου κρυφτήκαμε σε περιβόλι με εσπεριδοειδή. Γύρω στις 14:30 της 15ης Αυγούστου προσπαθήσαμε μαζί με τον Φαίδωνος να μεταβούμε στην Κυρά Μόρφου για να φέρουμε τρόφιμα. Με την είσοδο μας στο χωριό συνελήφθην από τους Τούρκους. Ρωτήθηκα αν υπήρχαν και άλλοι μαζί μας. Απαντήσαμε αρνητικά και ακολούθως μας έδεσαν τα μάτια. Έκτοτε δεν ξαναείδα τον Φαίδωνος, αλλά ούτε και κανέναν άλλο από την ομάδα μου. Κακοποιήθηκα και μεταφέρθηκα στην Τουρκία από όπου και απελύθηκα στις 28/10/74”. Αυτή ήταν μια από τις πιο μαύρες και τραγικές σελίδες του 281 Τ.Π.

Οι άντρες του 281 Τ.Π. (στρατιώτες, αξιωματικοί - μόνιμοι και έφεδροι) εγκαταλελειμμένοι από την ηγεσία του στρατεύματος επέδειξαν ηγετικές ικανότητες και μαζί με τους απλούς στρατιώτες, πάλεψαν, αμύνθηκαν και πολέμησαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.



Ο τελικός απολογισμός δείχνει ότι το τίμημα των πολεμικών επιχειρήσεων ήταν αρκετά βαρύ για τον σχηματισμό της Μύρτου: 14 νεκροί, 8 αγνοούμενοι, ακρωτηριασμένοι, σωματικά και ψυχικά τραυματισμένοι. Είχε τον πρώτο του νεκρό στο πραξικόπημα, νεκρό και αγνοούμενο από την πρώτη μέρα της εισβολής, νεκρούς στις πολεμικές επιχειρήσεις, νεκρό εντός του στρατοπέδου από βομβαρδισμό, αγνοούμενους στη β’ φάση της εισβολής. Επίσης ξεκάθαρο είναι ότι η προδοσία δεν άφησε ανεπηρέαστο το Τάγμα. 



Ανάμεσα στους πεσόντες του 281 Τ.Π. και ο Στρατιώτης Αχιλλέως Αχιλλέας απο την Κάτω Ζώδια. Γεννήθηκε το 1954 στην Κάτω Ζώδια. Έπεσε ηρωικά μαχόμενος στο Αγριδάκι το 1974.
Υπάρχουν 2 μνημεία των πεσόντων και αγνοουμένων του 281 Τ.Π. Ένα στην έδρα του 1ου Λόχου στον Κουτραφά (αποκαλυπτήρια 04/07/2010) και δεύτερο στην έδρα του Τάγματος στην Βυζακιά.
Υπάρχει επίσης το “Μνημείον Εφέδρων Αξιωματικών” που βρίσκεται στην Οδό Γλάδστωνος στην περιοχή των δικαστηρίων στην Λεμεσό και σε αυτό αναγράφονται τα ονόματα 2 αγνοούμένων αξιωματικών από την Ζώδια: του Χριστάκη Χατζήχριστοδούλου και του Παναγιώτη Αχιλλεώς. 


Friday, 14 April 2017

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Η ομάδα του ιστολογίου www.zodhia.blogspot.com σας εύχεται Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα και σύντομα επιστροφή στην σκλαβωμένη μας Ζώδια.






Saturday, 8 April 2017

Κυκλοφόρησε η εφημερίδα “Ζωδιάτικα Νέα “ τεύχος Ιανουάριος Φεβρουάριος 2017.






Διαβάστε μεταξύ άλλων:

  • Χαιρετισμός τους Υπουργού Υγείας Δρ. Γιώργου Παμπορίδη στο μνημόσυνο του Λουκή Ακρίτα και των μεταστάντων δημάρχων Μόφου 
  • Κύκλος ανοιχτών διαλέξεων για το Κυπριακό: Κύπρος και Κυπριακό.-Διάλεξη απο Νίκο Κατσουρίδη στον Όμιλο μας 18/01/2017
  • Η ιστορία του καφέ στην Κύπρο και τα καφενεία στην Ζώδια-του Χρίστου Χριστοδούλου
  • Η γωνιά της νοικοκυράς: της Λίζας Μαλλούπα 
  • Παντζάρι. Κοκκινογούλι. Ζαχαρότευτλο. Beta Vulgaris. Beetroot-του Ανδρέα Τοούλα 
  • Ο Ύμνος για τις Ζώδιες: Παρουσίαση στον Εθνικό Σύλλογο Νικόλαο Π. Γιάγκου 
  • Πώς η Τουρκία απέσπασε το Χατάι: ομοιότητες Κύπρου-Αλεξανδρέττας 
  • Συγκλονιστική αφήγησση για το πως κτίστηκε η εκκλησία της Παναγίας της Αφέγγας
  • Σύμων Βολτσκόβ-Ζωγράφος Ποιητής-Δρ. Κλείτου Ιωαννίδη 
  • Τζαμί στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Πάνω Ζώδια
  • Ποίηματα Βασίλη Χαραλάμπους
  • Ποίο το κόστος το σπουδών στις χώρες της Ε.Ε.-Έρευνα, επιμέλεια Κυριάκος Ανδρέου 
  • Παραθυροειδείς αδένες- Δρ. Μιχάλης Παπαγεωργίου 
  • Απεβίωσε ο Ζώδιατης Αρχιμανδριτης Διονύσιος Κυκκώτης 
  • Απεβίωσε ο Στυλιανός Λαπούρτας 
  • Άρθρο: 'Ιδρυση και δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης ISIS 
  • Κύπρος-Δασόέσσα Νήσος: Η δενδροφύτευση στην Κύπρο και στην Ζώδια
  • Στραβισμός και διπλοπία-Δρ. Σοφοκλή Σοφοκλέους 
  • Συνθήκη Σερβών: Ένας θρίαμβος που κατέληξε σε τραγωδία 
  • άλλα άρθρα και ύλη
Η εφημερίδα Ζωδιάτικα Νέα είναι εκφραστικό όργανο του Αθλητικού και Λαογραφικού Ομίλου Ζωδιατών και κυκλοφορεί ανα διμηνία. 
Για εγγραφή ως συνδρομητές τηλ: 99993592/99450091. ετήσια συνδρομή εσωτερικού 10 ευρώ και εξωτερικού 12.




Wednesday, 5 April 2017

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΤΖΑΜΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ

Έχουμε ξεκινήσει ψήφισμα στο ιστιότοπο www.avaaz.org για τερματισμό της ανέγερσης τζαμιού στην Πάνω Ζώδια. Σας καλούμε να υπογράψετε το ψήφισμα αυτό στον σύνδεσμο.  

https://secure.avaaz.org/el/petition/Tehniki_Epitropi_gia_tin_Politistiki_Klironomia_Kypriaki_Dimokratia_UNDP_Kaloyme_na_termatistoyn_amesa_oi_ergasies_anege/?cZlXVlb  





Tuesday, 28 March 2017

RUMLARIN istedigi Bostanci' ya Camii (Τέμενος στην Πάνω Ζώδια)


Γίνεται λόγος για ανέγερση τζαμιού (τεμένους) στην Ζώδια στον περίβολο της Εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Πάνω Ζώδια. Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που ουσιαστικά ανακοινώθηκε από το 2013 και υλοποιείται τώρα. Η είδηση ποτέ δεν πήρε διαστάσεις και έπεσε στα μαλακά ακόμα και από τους τακτικούς επισκέπτες στην Ζώδια που τελούν λειτουργίες από κοινοτικά συμβούλια και άλλους φορείς.  


Φωτογραφία από την συνάντηση της Επιτοπής με τον Δήμαρχο Μόφου (Mαϊός του 2013) 


Πρόκειται για ένα τζαμί (τέμενος) με χωρητικότητα 350 ατόμων και κόστος ανέγερσης 1.5 εκ. Τούρκικες Λίρες με χρηματοδότηση απο την Τουρκία. Το τζαμί θα είναι ένα κατασκεύασμα από γυαλί με μπετόν, γυάλικο θόλο ισλαμικού τύπου, με διπλό μιναρέ και θα περιλαμβάνει χώρους πρασίνου και πάρκο. Η προσδοκία είναι η δημιουργία ενός όμορφου τοπίου στον περίγυρο του τζαμίου χωρητικότητας 350 περίπου ατόμων που θα εξυπηρετεί και τις 2 κοινότητες της Ζώδιας.  (Bostancu), που τώρα αριθμεί περίπου 5,500 κατοίκους. 



Η ολοκλήρωση του αναμένεται εντός του έτους και την πρωτοβουλία για ανέγερση του έχει αναλάβει ο “Δήμαρχος Μόρφου” με συνεννόηση με την "Διοίκηση των Βακουφτσίων" (ΕΦΚΑΦ) σε γη στο περίγυρο της εκκλησίας του Αρχαγγέλου που χρησιμοποιούσε η “τοπική αυτοδιοίκηση Μόρφου (Municipality of Güzelyurt)”. 







Την ευθύνη για την ανέγερση ναού  έχει η "επιτροπή Bostanci Mosque Maker & Sustainability Assοciation" (δημιουργήθηκε το 2009 γι' αυτό το σκοπό) με την συμπαράσταση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η ανέγερση του τζαμιού εντάσσεται στην πρωτοβουλία για επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μόρφου-Ζώδιας που περιλαμβάνει και την κατασκευή καινούργιου δρόμου, αποχετευτικού, πάρκων και άλλων έργων (αναφορά σε προηγούμενο μας άρθρο) αξίας αρκετών εκατομμυρίων τουρκικών λιρών με επιχορήγηση από την Τουρκία. 

Η πρωτοβουλία για αναβάθμιση της περιοχής ανήκει στο “Δημάρχο της Μόρφου” Mahmut  Ozcınar  (στα Τούρκικα η επαρχία Μόρφου ονομάζεται  Güzelyurt).





 Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο “Δήμαρχος της περιοχής Μόρφου” η ανάγκη για την ανέγερση του τεμένους προκύπτει από το γεγονός ότι δεν υπάρχει χώρος λατρείας για τους Τουρκοκύπριους και από το 1974 μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνταν οι εκκλησίες της περιοχής για προσευχή (αναφέρεται στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και του Τιμίου Σταυρού). Ως εκ τούτου, και δεδομένου την εξέλιξη των συνομιλιών στις οποίες η Ελληνοκυπριακή πλευρά δηλώνει καθαρά ότι η περιοχή Μόρφου επιστρέφει μόνο υπο Ελληνοκυπριακή διοίκηση, προγραμματίστηκαν αρκετά έργα εκατομμυρίων τουρκικών λιρών που συμπεριλαμβάνουν την ανέγερση τζαμιών (ήδη τον ένα στην Ζώδια είναι υπο εξέλιξη- χαρακτηριστικά αναφέρουν για σχέδια Lower and Upper Bostanci Quarters (Κάτω και Πάνω τμήματα της Ζώδιας) που θεωρητικά είναι ικανοποιητικά και προσωρινά για τον υφιστάμενο πληθυσμό) και κατασκευή φράκτη που αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου το ποιο θα τροφοδοτεί την περιοχή στα πλαίσια υδροδότησης και μεταφοράς νερού από την Τουρκία και αντικατάστασης του ντεπόζιτου της ειρηνευτικής δύναμης των Η.Ε.. Το έργο για τον φράκτη θα είναι αξίας 1 εκ. Τ/Λ και αποτελεί πρωτοβουλία των ομάδων Bostanci Mosque Building and Survival Association, Διοίκησης Βακουφτσίων (ΕΦΚΑΦ) και Δήμου Μόρφου (Güzelyurt Municipality) με χρηματοδότηση από την Τουρκία και αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. 
Ο σκοπός της κατασκευής του φράκτη  είναι να καταστεί η περιοχή ως κέντρο διανομής νερού στην ευρύτερη περιοχή της Μόρφου και περαιτέρω ανάπτυξη της. 
Τα άλλα έργα που προγραμματίζει ο Δήμος Μόρφου στην περιοχή είναι η δημιουργία κατοικήσιμων ζωνών ανάπτυξης, πάρκα και χώρους ξεκούρασης και εμπορικούς χώρους που δεν έχουν γίνει στην περιοχή από το 1974. 
Για όσους γνωρίζουν από πολιτική ουσιαστικά η εμμονή των Τούρκων να εξισλαμίζουν μετά από τόσες εκατοντάδες χρόνια τους αντιστεκόμενους ελληνορθόδοξους πληθυσμούς ακόμη και στα βάθη της Μικράς Ασίας αποτελεί πραγαμτοποίηση των τετελεσμένων αφού ουσιαστικά τεκμηριώνεται η ύπαρξη Τουρκικού πληθυσμού στην Ζώδια με την ύπαρξη τζαμιού αφού έτσι τους δίνεται το δικαίωμα της διείσδυσης και εγκατάστασης με σκοπό να Εξισλαμίζουν περιοχές με έντονο το ελληνικό και ορθόδοξο στοιχείο. Σε τυχόν επιστροφή της Ζώδιας υπο ελληνοκυπριακή διοίκηση το τζαμί θα προϋπάρχει ως ένδειξη ύπαρξης Τουρκικού πληθυσμού σε ς αμιγώς χριστιανικές περιοχές της χώρας. 
Πρωτοφανής είναι η πυκνότητα των νέο εγερθέντων τζαμιών στα κατεχόμενα ενώ Εκκλησίες στα Κατεχόμενα της Κύπρου μετατράπηκαν από τους τούρκους εισβολείς σε τζαμιά, στάβλους, καφετέριες, καζίνα ενώ ως Ε/Κ πλευρά δείχνουμε μια αδιανόητη υπέρβαση συνεχίζοντας την κλασσική τακτική της ουδετερότητας.


Παρεκλήσι Αϊ Γιώρκη στην Πάνω Ζώθκια. Αρχικά ήταν θεατρικό χώρο και μετά δόθηκε σε τούρκο έποικο για κατοικία.

Friday, 17 February 2017

Κύπρος Δασόεσσα Νήσος: Η δενδροφύτευση στην Κύπρο και στην Ζώδια

Η πανίδα και η χλωρίδα της Κύπρου συνθέτουν ένα πανέμορφο φυσικό μωσαϊκό του τόπου μας και αποτελούν πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Το φυσικό περιβάλλον είναι προπύργιο αειφόρου ανάπτυξης

Μορφή ανάπτυξης κυπριακής χλωρίδας με βάση τη μορφή ανάπτυξης των φυτών
Δέντρα 52
Θάμνοι 131
Ημίθαμνοι 88
Πόες 1637
Σύνολο 1908

Ο όρος πανίδα αναφέρεται στο σύνολο των ζωικών οργανισμών μιας συγκεκριμένης περιοχής με εξαίρεση τα κτηνοτροφικά, οικόσιτα, κατοικίδια και ξενικά είδη πανίδας. 

Η αυτοφυής χλωρίδα αναφέρεται σε όλα τα φυτά τα οποία φύονται (από μόνα τους) και αναπτύσσονται σε μια περιοχή (συνήθως φυσική) χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση, δηλαδή εξαιρούνται τα καλλιεργήσιμα και καλλωπιστικά φυτά κήπων και πάρκων. Εξαιρούνται, επίσης, τα ξενικά είδη χλωρίδας (π.χ. ακακία).

Από την χλωρίδα στην Ζώδια ξεχωρίζουμε τα καρποφόρα δέντρα, τα γεωργικά είδη και τα πεπονοειδή που ήταν η κύρια ασχολία των κατοίκων της Ζώδιας, τα δασικά που χρησιμοποιούνταν κυρίως ως αναχώματα, στήριξη του εδάφους και περίφραξη των κτημάτων. Επίσης ξεχωρίζουμε άλλα είδη χλωρίδας ως κύρια τροφή και τα αρωματώδη φυτά που φύτευαν για καλλωπιστικούς σκοπούς και στόλισμα του σπιτιού.

Τα καρποφόρα δέντρα ήταν κυρίως εσπεριδοειδή όπως πορτοκαλιές, μανταρινιές, λεμονιές, γκρέιπφρουτ, φράππα (μεγάλος τζίτρος), γλυκολέμονα, καϊσιά, κιτρομηλιές και άλλα δέντρα όπως αμυγδαλιές, χαρουπιές, μοσφιλιές, τζιτρίες, συτζιές, ροδιές κ.α. Η γεωργία ήταν η κύρια ασχολία και η ζήση των Ζωδιατών καθώς αποτελούσε πηγή εισοδήματος και η μοναδική τροφή σε χαλεπούς καιρούς που τα ζωικά είδη αποτελούσαν πολυτέλεια. 

Τα δασικά δέντρα στην Ζώδια ήταν ο ευκάλυπτος, ο πεύκος, η λεύκη (το καβάτζην), η σκουρουπαθκιά (ακακία κυανόφυλλος), καζουαρίνα, κυπαρίσσι κ.α 

Υπήρχαν επίσης οι θάμνοι (τα αγγρέλια, η ροδοδάφνη, το θρουμπίν), τα ακανθωτά είδη (όπως ο πάγκαλος η αγκαθκιά, η τρισαζίδα), τα βολβώδη (όπως το κρεμμύδι, η σκουράθθα, ο σκόρδος), τα κονδυλόριζα (πατάτα, παντζάρι, γλίντρος), τα παρασιτικά (μανιτάρια), τα υδροχαρή (κόνιζος, βλούδιν, γληφώνιν, ποταμοϊτανος, καζάβιν, σκλοινίτζιν), τα γεωργικά (λινάριν, γλυκάνισος, ρόδι, σιτάρι, φακή, αρτυσιά, κουκκιά, λουβί, σικάλι κ.α), τα πεπονοειδή (αγγούρια και είδη αγγουριών όπως τα μαρτάγκουρα, η ατζιουρκά, τα πετράγκουρα, τα καρπούζια όπως οι παττίσιες, τα γλυκοκόκκονα, τα κολότζια, τα πιπόνια, τα καναρίνια κ.α), τα αρωματόδη (το γιασεμί, το ματσικόριδο, η τριανταφυλιά, βιολέττες, η ματζουράνα, το φούλιν, ο διόσμης, η βασιλιτζιά), τα λαχανικά (η μπάμια, το σέλινο, σπανάχι, πολιορκά, μαρούλλι, γλιστιρίδα, κόλινατρος, μαϊτανός, η ρόκκα, το μαρούλλια κ.α.) και τα ζιζάνια (μουγιόχορτο, ο αλουποτζιοίτης, γαλατσούνα, η κολλιτσίνα, η λαψάνα, το σιμιλλούδιν και άλλα όπως η ασάρα, το ζοολόχορτον, η μιξιά, τα σουσούνια κ.α.) 

Με βάση το Τμήμα Δασών, μέχρι σήμερα, στην Κύπρο, έχουν καταγραφεί 1908 διαφορετικά είδη, υποείδη, ποικιλίες, μορφές και υβρίδια φυτών. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει όλα τα ιθαγενή και επιγενή φυτά (ξενικά φυτά που αυτοφύονται), χωρίς να λαμβάνει υπόψη καλλιεργούμενα φυτά, και βασίζεται σε δημοσιευμένα στοιχεία. Τα ενδημικά φυτά της Κύπρου, δηλαδή αυτά που περιορίζονται αποκλειστικά στο νησί μας, ανέρχονται στα 140 (ποσοστό ενδημισμού 7,3%) και αποτελούν το σημαντικότερο μέρος της χλωρίδας του νησιού μας.


Η Κύπρος στα παλιά χρόνια ήταν γνωστή και ξερότοπος λόγο των ανομβριών, τις περιόδους μακράς ξηρασίας και την έλλειψη νερού. Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνταν κυρίως με τις ξηροκαλλιέργειες και τα κτηνοτροφικές παραγωγές. 


Με τα χρόνια η Κύπρος εξελίσσεται σταδιακά σε πράσινο νησί λόγο της καλλιέργειας εκτάσεων όπου υπήρχε νερό του ποταμού και αργότερα των λαγουμιών και των γεωτρήσεων. Αφού λοιπόν η Κύπρος ανθούσε με τους καταπράσινους κάμπους και τους κήπους της, δεν είχαν συνειδητοποιήσει το μέγεθος της έλλειψης αρκετής βλάστησης και μάλιστα ολόχρονα στο υπόλοιπο νησί.

Η εξέλιξη της Κύπρου για να ξαναπρασινίσει οφείλεται στην δενδροφύτευση.

Η γιορτή του δέντρου έχει καθιερωθεί στην Κύπρο από το 1920 από το αρμόδιο Τμήμα Δασών είτε την τελευταία βδομάδα του Ιανουαρίου ή την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Κατά τη διάρκεια της, προγραμματίζονται εκδηλώσεις εθελοντικές δενδροφυτεύσεις, εκδηλώσεις σε σχολεία, από οργανωμένα σύνολα και άλλους φορείς.  Σκοπός είναι η καθιέρωση της εθελοντικής προσφοράς μέσω της οποίας συμβάλει ο καθένας μας στο να διατηρείτε πράσινη η Κύπρος και η καλλιέργεια στην συνείδηση όλων μας για την προσφορά του δέντρου στον άνθρωπο. 

Έτσι λοιπόν βλέπουμε να γίνεται δεντροφύτευση σε διάφορες ξηρές περιοχές καθώς και σε δασικές περιοχές, κατά μήκος των υπεραστικών δρόμων, επίσης δημιουργούνται δασικά πάρκα κα δάση αφιερωμένα σε ήρωες του Κυπριακού Ελληνισμού πεσόντες, αγνοουμένους και αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. με πρωτοβουλία οργανωμένων Συλλόγων και Κοινοτικών συμβουλίων. 

Λόγο έλλειψης πρωτοβουλίας από τα εκάστοτε Κοινοτικά Συμβούλια της Ζώδιας, η Ζώδια δεν διαθέτει πάρκο ή δάσος αφιερωμένο στους ήρωές της που θα μπορούσε να συμβάλει στην διατήρηση της ίδιας της Ζώδιας αλλά και σαν χώρος ζωής.  Μοναδικό έργο το Πάρκο Ειρήνης Μόρφου που εγκαινιάστηκε το 2015. 


Ο πρώτιστος σκοπός της δενδροφύτευσης είναι ο καλλωπισμός και η ωραιοποίηση του τόπου μας. Τα σημάδια της δενδροφύτευσης είναι εμφανή με τα κυπαρίσσια και τις ενδιάμεσες ροδοδάφνες που βλέπουμε κατά μήκος των αυτοκινητόδρομων, σε διάνοιξη δασικών δρόμων, ως τοίχοι αντιστήριξης και προστασίας στους ορεινούς δρόμους, σε δασικές περιοχές, τοπικά πάρκα κ.α.  

Κατασκεύη δρόμου στο χθές

Από πράσινο νησί σε Δασόεσσα Νήσος

Στις διάφορες δενδροφυτεύσεις που γίνονται στην Κύπρο, τα δενδρύλλια που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως νομευτικά δέντρα όπως το αιώνιο πράσινο κυπαρίσσι, πεύκα, κέδροι και άλλα δασικά δέντρα ιδιαίτερα δέντρα ολιγαρκή σε νερό.

Τα κυπαρίσσια (Cupressus sempervirens) που ήταν ανέκαθεν σύμβολο μακροβιότητας και τα πεύκα φυτεύονταν λόγω ολιγάρκειας σε νερό. Επίσης συνάδουν με την φυσική βλάστηση όπως ξυσταρκές, τρεμιθιές, κόνοιζοι κ.α.  

Το κυπαρίσσι έχει ρίζες στους αρχαιοελληνικούς μύθους, αλλά έγινε μέρος της χριστιανικής παράδοσης όπου το κυπαρίσσι θεωρήθηκε πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία. Οι Χριστιανοί ορθόδοξοι, λόγο της μορφής του, θεωρούν ότι συνδέει τη γη με τον ουρανό και “βοηθούν τις ψυχές να ανέβουν στον ουρανό”. 

Πολλοί υποστηρίζουν ότι τα κυπαρίσσια εξαφανίζουν τις ανεπιθύμητες μυρωδιές και κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο στα νεκροταφεία. Μάλλον όμως η αλήθεια βρίσκεται στο ριζικό του σύστημα. Tο κυπαρίσσι, ανεξαρτήτως εδάφους και κλίματος έχει πασσαλώδες και βαθύ ριζικό σύστημα, χωρίς να απλώνεται και να ανασηκώνει το έδαφος και έτσι δεν επηρεάζει τα ταφικά μνημεία. 
Ιδιαίτερα στα παλιά χρόνια φυτεύονταν στα χωράφια για να λειτουργούν ως δόμες αντί πέτρας και ως περίφραξη για προστασία της καλλιεργήσιμης γης. Έχουν εισαχθεί επίσης κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας ξενικά είδη όπως η ακακία που ανάφερα πιο πάνω, ο ευκάλυπτος κ.ά Ο όρος λοιπόν Δασόεσσα Νήσος αναφέρεται στην δεντροφύτευση μόνο με δασικά δέντρα ιδιαίτερα σε αστικές περιοχές. Θα μπορούσαμε να φυτεύουμε ιθαγενή είδη ολιγαρκής σε νερό όπως ελιές, χαρουπιές κ.ά. που ταιριάζουν με τις μεσογειακές κλιματολογικές μας συνθήκες. 

Η δενδροφύτευση ήταν ανέκαθεν υπό την αιγίδα του Τμήματος Δασών. Κατά την Αγγλοκρατία κύριο μέλημα των αποικιοκρατών ήταν να πρασινίσουν γρήγορα το νησί, να αποξηράνουν χείμαρρους κκαι ποταμούς με ελώδη στάσιμα νερά όπως ο Πεδιαίος, να προστατεύσουν και να αυξήσουν το πράσινο του νησιού. Γι’ αυτό παρατηρούμε μια έντονη δραστηριότητα  με την δενδροφύτευση. 

Είχαν εισάξει επίσης διάφορα είδη από άλλες αποικίες όπως τον ευκάλυπτο από την Αυστραλία και την ακακία που αν και δεν άρμοζαν στις κλιματολογικές συνθήκες της Κύπρου, εντούτοις συνέβαλαν στη γρήγορη αύξηση του πρασίνου. 

Τμήμα Δασών 1899 

Η γιορτή του δέντρου καθιερώθηκε στην Κύπρο το 1920. Το Τμήμα Δασών ως αρμόδιο τμήμα έχει στόχο την προστασία και επέκταση του πρασίνου στο νησί μας, την προστασία των δασών από τους εχθρούς τους, κυρίως τη φωτιά και δενδροκομία.

Σε συνεργασία με τον αρμόδιο “Αρχιεπόπτη Παιδείας” τότε , διοργανώνονται σχολικές γιορτές που αναλάμβαναν οι δάσκαλοι την δημοτικών. Οι δάσκαλοι καλούσαν μετά την Θεία Λειτουργία τους παπάδες, το μουχτάρη, τους αζάδες, τους γεωργούς και του μαθητές να συμμετάσχουν στην γιορτή.  Έτσι λοιπόν γιορτάζανε στην Ζώδια την εβδομάδα της δενδροφύτευσης.

Διάλεξη σε σχολείο


Ο  δάσκαλος έδινε στους μαθητές των τριών ανωτέρων τάξεων δωρεάν δενδρύλλια για να γίνει μια πανηγυρική παρέλαση. Κατά την τελετή στους κεντρικούς δρόμους του χωριού, οι μαθητές που έφεραν ανά χείρας τα δενδρύλλια αυτά. Μετά την παρέλαση γινότανε δενδροφύτευση στην αυλή του σχολείου υπό τις οδηγίες του δασκάλου και στην συνέχεια προτρέπανε τους μαθητές όπως έκαστος φυτεύσει δενδρύλλια που θα του έδιναν στην γή των γονιών του ή στο χώρο γύρω από την εκκλησία. Ιδιαίτερα για την περιοχή της Μόρφου η εβδομάδα ήταν σημαντική καθώς η γεωργία ήταν το κύριο εισόδημα των κατοίκων και είχε ιδιαίτερη σημασία εξούς και η ύπαρξη της Γεωργικής Σχολής Μόρφου. 

Δενδροφύτευση στην Ζώδια

Φωτογραφία Αριστερά: 17 Ιανουαρίου 1960, Ζώδια. Η τελετή της γιορτής του δέντρου έχει τελειώσει και όλοι με τα δέντρα ανά χείρας και εν πομπή κατευθύνονται από το Αρρεναγωγείο στον χώρο φύτευσης.










Φωτογραφία Δεξιά: 17 Ιανουαρίου 1960. Φύτευση στην όχθη του παρακείμενου ποταμού Κομήτης (Κουκκουρίδης) έξω από το Δημοτικό Σχολείο στην Κάτω Ζώδια. Από τον κύριο δρόμο Μόρφου Ζώδιας έστριβες αριστερά και μετά πάνω από το γεφύρι για να πας στο αρρεναγωγείο. Στην Πάνω και Κάτω Ζώδια λειτουργούσαν 2 Δημοτικά Σχολεία.  Σε αυτά φοιτούσαν κατά το σχολικό έτος 1973-74, 570 μαθητές.




Πηγή: Τμήμα Δασών




Wednesday, 8 February 2017

ΕΚΜΠΟΜΗ ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ ΡΙΚ1 09 Φεβρουαρίου 09:00-11:00



Παρακολουθείστε την εκπομπή "Καλή σας Μέρα" (9.00 με 11.00 το πρώϊ)  ΡΙΚ1 παρουσίαση του Λαογραφικού και Αθλητικού Ομίλου Ζώδιας και την παρουσίαση του Ύμνου για τις Ζώδιες.

Φιλοξενούμενοι στην εκπομπή  οι Ζωδιάτες Γιαννάκης Δημητριάδης και ο Ανδρέας Τοούλας-Πρόεδρος του Ομίλου.








Sunday, 5 February 2017

Αγώνες Κυπριών:Μακεδονικό Εκστρατευτικό Σώμα Ημιονηγών

Νικόλας Κασσός (Τσιακολής)
Ο Ζωδιάτης Μακεδονομάχος 

Η συμβολή των Κυπριών στους εθνικούς αγώνες σε ένα μακρύ διάστημα από την επανάσταση του 1821 μέχρι και την νεότερη ιστορία ήταν καθολική καθώς μοιράζονταν την τύχη του υπόλοιπου υπόδουλου ελληνισμού.
Μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους, Κύπριοι εθελοντές κατατάσσονταν σε κάθε επαναστατική κινητοποίηση του Ελληνισμού και σε κάθε πολεμικό επεισόδιο ή επιστράτευση. Η έλευση των Βρεττανών, το 1878, βάσει αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Αγγλίας και Τουρκίας, έφερε αρκετά αγαθά στην Κύπρο, αλλά και πολλές υποχρεώσεις που πλήθαιναν με το χρόνο. Στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 οι Κύπριοι εθελοντές έφτασαν τους 1000. Οι περισσότεροι υπηρέτησαν στο νικηφόρο τμήμα του Ελληνικού στρατού.
Στο Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908), ιστορικά βρίσκουμε αρκετούς Κύπριους Μακεδονομάχους που διακρίθηκαν.


Στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 - 1913 πολέμησαν με τον Ελληνικό στρατό 1500-1800 περίπου Κύπριοι εθελοντές. 55 από αυτούς σκοτώθηκαν στην πολιορκία των Ιωαννίνων και στις πολύνεκρες μάχες του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου.



Μακεδονικό Εκστρατευτικό Σώμα Ημιονηγών 
(MMC-Macedonian Mule Corps)

Ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος και η ένταξη της Τουρκίας στο στρατόπεδο των Κεντρικών Δυνάμεων είχε ως αποτέλεσμα την καταγγελία της "Κυπριακής Συνθήκης" του 1878 και την προσάρτηση της Κύπρου στη Βρετανική Αυτοκρατορία (Νοέμβριος 1914).
Κατά την διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου υπήρχαν δυσκολίες στις μεταφορικές ανάγκες του Βρεττανικού στρατού στο μέτωπο στην Θεσσαλονίκη και στο Μακεδονικό μέτωπο για ανεφοδιασμό και μεταφορά τραυματιών για νοσοκομειακή περίθαλψη. Ειδικά όταν πάγωνε ο Έβρος ποταμός και τα αμάξια δεν κυλούσαν.

Ο λόγος ήταν η έλλειψη οδηγών του τακτικού Στρατού στην Υπηρεσία Σώματος και λόγο μεγαλύτερης ανάγκης για περίθαλψη τραυματιών. 
Η λύση λοιπόν ήταν η στρατολόγηση ημιονηγών από τις αποικίες. Ο ημιονηγός είναι ο οδηγός μουλαριού, ο μουλαράς. Κατά την περίοδο μεταξύ 1916-1919 περίπου 13,000 ημιονηγοί κατατάχθηκαν. Αρχικά οι πρώτοι ημιονηγοί ήταν 2,000 περίπου Έλληνες αλλά μέχρι τον χειμώνα ο αριθμός αυτός μειώθηκε όταν συστάθηκε σώμα Ελληνικού Στρατού στην Θεσσαλονίκη. Η Κύπρος απέμεινε η μόνη πηγή παροχής ημιονηγών στην Θεσσαλονίκη. Έλληνες και Κύπριοι υπήρξαν μέλη του σώματος Ημιονηγών Μακεδονίας. Στην πλειοψηφία τους ήταν αγρότες, από διάφορες περιοχές του νησιού.  Τουλάχιστον 38 από αυτούς έχουν χάσει την ζωή τους. 
Το καλοκαίρι του 1916 άρχισε η μαζική κατάταξη Κυπρίων στο Βρεττανικό στρατό, στο ειδικό σώμα των έμμισθων ημιονηγών που δημιουργήθηκε. Μέχρι το Μάρτιο του 1919 στρατολογήθηκαν 16000 περίπου άνδρες στο Σώμα Ημιονηγών φέροντας το χαρακτηριστικό αριθμό με τα αρχικά (MMC xxxxx). Οι Κύπριοι "μουλάριδες", μετά από μια σύντομη στρατιωτική εκπαίδευση στους στρατώνες της Θεσσαλονίκης, υπηρέτησαν σχεδόν αποκλειστικά, στο Μακεδόνικο Μέτωπο. Στα συμμαχικά νεκροταφεία της Μακεδονίας βρίσκονται οι τάφοι 30 περίπου Κυπρίων που έχασαν τη ζωή τους, στο διάστημα 1916-1920. Άλλοι Κύπριοι κατατάχθηκαν εθελοντικά στον ελληνικό στρατό και στην "Εθνική Αμυνα". Πέντε από αυτούς σκοτώθηκαν στη μάχη του Σκρα, το 1918.
Αρκετοί αργότερα που παρέμειναν καλέστηκαν αργότερα και σε γενική επιστράτευση για τη Σμύρνη όπου υπηρέτησε  στον Ελληνικό Στρατό. 
Στον κατάλογο των εθελοντών και έμμισθων  περιλαμβάνονται άνθρωποι κάθε ηλικίας, επαγγέλματος ή τάξης, πλειοψηφούν, όμως, εμφανώς οι αγρότες και υπηρέτησαν στο Μακεδονικό Μέτωπο όπου και αργότερα παρασημοφορήθηκαν όταν επέστρεψαν στην πατρίδα τους με υψηλό ηθικό με μετάλλιο με τα αρχικά MMC που καταδεικνύει το Μακεδονικό Σώμα Ημιονηγών. 
Η Κυπριακής καταγωγής Μουλάριδες κατάγονταν στο Βρετανικό στρατό ως έμμισθοι, ορισμένοι δηλώνοντας και ψεύτικη ημερομηνία γέννησης για να γίνουν αποδεκτοί στο σώμα λόγο και της φτώχειας και της πείνας  που καταδείκνυε τη λιτότητα της τότε εποχής.
Αρκετοί Κύπριοι λοιπόν κατατάγηκαν ως ημιονηγοί [muleteers] στο Σώμα ημιονηγών και υπηρέτησαν στο Μακεδονικό Μέτωπο συμμετέχοντας και ενεργα στις μάχες και κάτω απο δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Πολλοί πάθαιναν κρυοπαγήματα και αρρωστούσαν. 
Επίσης ιστορικά βρίσκουμε και το 1919 Κύπριους μουλάριδες στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Ήταν Κύπριοι ημιονηγοί του «Μακεδονικού εκστρατευτικού σώματος» του βρετανικού στρατού. Οι μαρτυρίες αναφέρουν ότι γύρω στους 200 Κύπριους (κυρίως Έλληνες, αλλά και λίγοι Τούρκοι) στάλθηκαν στη Γεωργία, ανατολικότερα της Ουκρανίας, στο Βατούμ και στην Τυφλίδα.


Επίσης στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο βρίσκουμε Σώμα Κυπρίων εθελοντών που υπηρέτησαν στο «Κυπριακό Σύνταγμα» (Cyprus Regiment) το οποίο δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 1940 και στην «Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη» (Cyprus Volunteer Force) η οποία δημιουργήθηκε τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Το Κυπριακό Σύνταγμα περιλάμβανε βοηθητικά σώματα αλλά και τάγμα Πεζικού. Οι Κύπριοι στρατιώτες μετείχαν σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία, στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Ειδικά, οι Κύπριοι ημιονηγοί διακρίθηκαν στην εκκένωση της Δουγκέρκης, στη μάχη του Κερέν, στην Αβησσυνία και στις φονικές μάχες του Κασίνο, στην Ιταλία.


Νικόλας Κασσός (Τσιακολής) εκ Ζώδιας

Στους Κύπριους που υπηρέτησαν στο Μακεδονικό Εκστρατευτικό Σώμα Ημιονηγών, βρίσκουμε και έναν Ζωδιάτη τον Νικόλα Κασσού (Τσιακολής). Ο Νικόλας Κασσού (Τσιακολής) γεννήθηκε στην Κάτω Ζώδια το 1897 και απεβίωσε το 1939. Γονείς του ήταν οι Πετρής Κασσού (Πετρόκασσος) και η Παναγιώτα Πετρή Κασσού. Με την σύζυγο του Παρασκευού Μιχάλη Πονάρη απέκτησαν 5 κόρες, την Ανθούλλα Σολωμή Χατζηπροκοπίου (εν ζωή), Ναυσικά Καβάζη (απεβίωσε), Παναγιώτα Μουζούρη (εν ζωή), Ιουλία Σπανούδη (εν ζωή) και την Γιωργούλλα Παπαγεωργίου (απεβίωσε). Ο Νικόλας Κασσός (Τσιακολής) κατετάγη ως ημιονηγός στο Σώμα ημιονηγών και υπηρέτησε στο Μακεδονικό μέτωπο κατά τα έτη 1914 - 1918. Αργότερα επέστρεψε στην Ζώδια όπου εξάσκησε το επάγγελμα του γεωργού μέχρι και το θάνατό του.


ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΖΩΔΙΑΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΠΗΓΗ: EUROPEANA