ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ & ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΖΩΔΙΑΤΩΝ ΛΤΔ

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

 

Η Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Λαογραφικού & Αθλητικού Ομίλου Ζωδιατών Λτδ (η "Εταιρεία") θα πραγματοποιηθεί στο Καφεστιατόριο Pralina, στην Οδο Στασικράτους 31, 1065 Λευκωσία, Κύπρος, την Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 07:00 μ.μ. για να ασχοληθεί με το ακόλουθο θέμα:

• Λήψη απόφασης για απάλειψη της λέξης "Λτδ" απο το όνομα της Εταιρείας.

Πληροφόρηση:

(α) Για το θέμα:

      Ο όμιλος μας είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός και σαν τέτοις δικαιούται ωα αιτηθεί αφαίρεσης τη λέξης "Λτδ" απο το όνομα του.

 

(β) Χώρος συγκέντρωσης:

      Ο χώρος παραχωρείται δωρεάν απο τον Δημήτρη Χ'' Αργυρού, Ζωδιάτη και ιδρυτικό μέλος του   

      ομίλου μας.

      Μετά το πέρας της επίσημης συνεδρίας θα ακολουθήσει κοκτε΄λ και ενημέρωση για τα σχέδια του ομίλου μας και είστε ευπρόσδεκτοι να παραστείτε. Μπορείτε επίσης να καλέσετε τους συγγενείς και φίλους σας για να παραστούν και να αιτηθούν να γίνουν μέλη.

Δημήτρης Κάττος
Γραμματέας
Λευκωσία, 4 Σεπτεμβρίου 2013

ΓΙΟΡΤΗ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Μια απο τις μεγαλύτερες εορτές στην Κάτω Ζώδια ήταν και η γιορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού κατά την οποία γινότανε εσπερεινός και θεία λειτουργία στην ομόνυμη εκκλησία και ακολούθως μεγάλη πανήγυρι. Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, που χτίστηκε ως τάμα έχει μετατραπεί απο τους Τουρκοκύπριους σε τζαμί ως μέρος της επιχείρησης αφανισμού του Χριστιανικού στοιχείου.

 

 

 

 

Όμως ποιά είναι η πραγματική ύψωσης του Τιμίου Σταυρού που γιορτάζουμε.

 

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
«ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΔΕΣΠΟΤΑ»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

 

 

Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ.
Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία με τα οποία ο μέγας απόστολος εξαίρει τον ρόλο του Σταυρού στην διαδικασία της σωτηρίας του κόσμου. Πρώτος ο Παύλος ομίλησε για την καύχηση του Σταυρού του Χριστού. Οι αποστολικοί Πατέρες ομιλούν και αυτοί με σεβασμό και τιμή προς το ιερό σύμβολο, μέσω του οποίου έγινε η καταλλαγή με το Θεό και επιτεύχθηκε η σωτηρία με την απολυτρωτική θυσία του Χριστού.
Οι κατακόμβες είναι γεμάτες από χαραγμένους σταυρούς. Οι διωκόμενοι χριστιανοί από τους φανατικούς ειδωλολάτρες θεωρούσαν τους εαυτούς τους τύπους του αδίκως παθόντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Πίστευαν ότι εξαιτίας της πίστεώς τους στο Χριστό έφεραν και αυτοί το δικό τους σταυρό, γι’ αυτό το ιερό αυτό σύμβολο ήταν τόσο αγαπητό σε αυτούς. Αυτό τους εμψύχωνε και τους έδινε τη δύναμη του μαρτυρίου.
Η δύναμη του Τιμίου Σταυρού φάνηκε στο θαυμαστό όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στα 312, ενώ βάδιζε εναντίον του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη. Ο Κωνσταντίνος εξέφραζε την νέα εποχή, σε αντίθεση με τους συναυτοκράτορές του, οι οποίοι εξέφραζαν και προσπαθούσαν να συντηρήσουν τον παλιό κόσμο, που κατέρρεε ραγδαία. Ο μεγάλος αυτοκράτορας είδε στον ουρανό, ημέρα μεσημέρι, το σημείο του σταυρού, σχηματισμένο με αστέρια, και την επιγραφή «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ», επίσης σχηματισμένη με αστέρια. Ήταν η 28^η Οκτωβρίου 312. Από εκείνη την ώρα έδωσε διαταγή το σημείο αυτό να γίνει το σύμβολο του στρατού του. Χαράχτηκε παντού, στις ασπίδες των στρατιωτών, στα κράνη, στα λάβαρα, και αλλού.
Ο εχθρός κατατροπώθηκε και ο Κωνσταντίνος έγινε μονοκράτωρ του απέραντου κράτους. Δεν είχε καμιά αμφιβολία ότι η δύναμη του Σταυρού του είχε χαρίσει αυτή την περήφανη νίκη, γι’ αυτό προσέγγισε τη νέα ανερχόμενη θρησκευτική πίστη των χριστιανών. Κατάλαβε ο μεγάλος και διορατικός εκείνος άνδρας ότι το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκε στον Χριστιανισμό, όπως και έγινε. Έτσι έδωσε αμέσως διαταγή να σταματήσουν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών, καθώς και όλων όσων διώκονταν για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Με το γνωστό «Διάταγμα των Μεδιολάνων» κατοχυρώθηκε η ανεξιθρησκία στο κράτος. Παράλληλα υιοθέτησε τις ευαγγελικές αρχές για να γίνουν η βάση του δικαίου και της νομοθεσίας του (κατάργηση δουλείας, κοινωνική πρόνοια, αργία Κυριακής, κλπ). Για να είναι δίκαιος με όλους τους υπηκόους παρέμεινε προστάτης και της εθνικής θρησκείας (Μέγας Αρχιερεύς).
Το 326 αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους η ευσεβής χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη. Με την γενναία επιχορήγηση του Κωνσταντίνου άρχισε το κτίσιμο λαμπρών ναών επί των ιερών προσκυνημάτων. Επίκεντρο ήταν ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου. Στο σημείο εκείνο ο αυτοκράτορας Αδριανός είχε κτίσει το 135, κατά τη δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, ναό της Αφροδίτης.
Πρώτη ενέργεια της αγίας Ελένης ήταν η ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είχε ριχτεί από τους ρωμαίους σε παρακείμενη χωματερή. Σύμφωνα με την παράδοση οδηγήθηκε εκεί από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, το γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές τελικά βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών. Οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί Φιλοστόργιος και Νικηφόρος αναφέρουν ότι ο Σταυρός του Κυρίου εντοπίσθηκε ύστερα από θαύμα, τοποθετήθηκε πάνω σε νεκρή γυναίκα και αυτή αναστήθηκε!
Η πιστή βασιλομήτωρ, με δάκρυα στα μάτια παρέδωσε τον Τίμιο Σταυρό στον Πατριάρχη Μακάριο, ο οποίος στις 14 Σεπτεμβρίου του έτους 335 τον ύψωσε στον φρικτό Γολγοθά και τον τοποθέτησε στον πανίερο και περικαλλή ναό της Αναστάσεως, τον οποίο είχε ανεγείρει η αγία πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και ο οποίος σώζεται ως σήμερα. Το σημαντικό αυτό γεγονός σημάδεψε την ζωή της Εκκλησίας και γι’ αυτό άρχισε να εορτάζεται ως λαμπρή ανάμνηση. Έτσι καθιερώθηκε η μεγάλη εορτή της Παγκόσμιας Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Όμως την αγία αυτή ημέρα εορτάζουμε και την δεύτερη ύψωση. Στα 613 οι Πέρσες κυρίεψαν την Παλαιστίνη, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα και πήραν ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφεραν στη χώρα τους. Η παράδοση αναφέρει ότι άπειρα θαύματα γινόταν εκεί. Οι πυρολάτρες Πέρσες θεώρησαν το Τίμιο Ξύλο μαγικό και γι’ αυτό το φύλασσαν και το προσκυνούσαν, χωρίς να γνωρίζουν την πραγματική του φύση και ιδιότητα! Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος μετά την νίκη του εναντίον των Περσών παρέλαβε τον Τίμιο Σταυρό και τον μετέφερε στην Ιερουσαλήμ. Ο Πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στο ναό της Αναστάσεως. Ήταν 14 Σεπτεμβρίου του 626.
Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Παυλίνος αναφέρει στην ενδέκατη επιστολή του ότι η τοπική εκκλησία των Ιεροσολύμων θεώρησε ότι ο Σταυρός του Χριστού ανήκει σε όλη την χριστιανοσύνη και γι’ αυτό αποφάσισε να τεμαχίσει το Τίμιο Ξύλο και να το διανείμει σε όλη την Εκκλησία. Έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια, τα οποία φυλάσσονται ως τα πολυτιμότερα κειμήλια, κυρίως στις ιερές μονές του Αγίου Όρους. Μια εσχατολογική προφητεία λέγει πως ένα από τα συγκλονιστικά γεγονότα του τέλους του κόσμου θα είναι και η επανένωση του Τιμίου Σταυρού!
Οι ορθόδοξοι πιστοί τιμούμε με ιδιαίτερο τρόπο την αγία ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού του Κυρίου μας. Η ιερές ακολουθίες έχουν πανηγυρικό χαρακτήρα, ενώ έχει θεσπισθεί αυστηρή νηστεία. Κατακλύζουμε του ιερούς ναούς προκειμένου να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό και να αντλήσουμε δύναμη και χάρη ουράνια από αυτόν. Παίρνουμε μαζί μας κλώνους βασιλικού ως ευλογία και τον εναποθέτουμε στα εικονίσματα ως ελιξίριο κατά του κακού. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η τιμή και η προσκύνηση του Σταυρού είναι προσκύνηση του Ίδιου του Εσταυρωμένου Λυτρωτή μας Χριστού και όχι ειδωλολατρική πράξη, όπως κακόβουλα μας κατηγορούν οι ποικιλώνυμοι αιρετικοί. Ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι το καύχημά μας, το νικηφόρο λάβαρο κατά του μεγαλύτερου εχθρού μας, του διαβόλου, το αήττητο όπλο κατά του πολυπρόσωπου κακού. Με ένα στόμα και με μια καρδιά ψάλλουμε τον υπέροχο παιάνα – τροπάριο της μεγάλης εορτής: «Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου…».



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΑΓΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΖΩΔΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

  Ο Ζωδιάτης Ανδρέας Παπαπολυβίου

Πρόεδρος της Π.Ε.Π.

Το Δ. Συμβούλιο της Παγκοινοτικής Κίνησης Ζώδιας συγχαίρει το συγχωριανό μας Ανδρέα Παπαπολυβίου για το διορισμό του από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 4 Σεπτεμβρίου, 2013, στη θέση του Προέδρου της Παγκύπριας Ένωσης Προσφύγων (Π.Ε.Π.) για την περίοδο 21/7/13 έως 20/7/15.

Είμαστε βέβαιοι ότι ο Ανδρέας Παπαπολυβίου ο οποίος είναι Γραμματέας της Παγκοινοτικής Κίνησης Ζώδιας από την ίδρυση της το 1986 και προσφέρει υπηρεσίες και ποικιλότροπα συμβάλλει στον αγώνα για μια σύντομη επιστροφή σε μια ελεύθερη Ζώδια απαλλαγμένη από τα τούρκικα στρατεύματα κατοχής και τους εποίκους, θα προσφέρει και από το πόστο του Προέδρου της Π.Ε.Π. στον προσφυγικό κόσμο πολλές και χρήσιμες υπηρεσίες.

 

11 Σεπτεμβρίου, 2013

ΑΓΙΟΣ ΜΑΜΑΣ

Kαλημερα στο Φθινόπωρο και στον Πολιούχον Άγιο Μάμα της Μόρφου που γιορταζει και σε ολους τους φιλους χαρά και υγεία.

 

Απολυτίκιο Αγίου Μάμα:

 

Παφλαγονίας το κλέος και μαρτύρων αγλάϊσμα,

φύλαξ και φρουρός των Κυπρίων, ανεδείχθης Μάμα μάρτυς ένδοξε.

Την θάλασσαν διήλθεν ώσπερ ζών, και ταύτης τρικυμίας χαλινών,

θαυμασίως λάρνακά σου, Μόρφου τη πόλει κατεστήριξας.

Διό εν τη μνήμη σου σοφέ, ευώδες μύρον βρύει εξ αυτής.

Δόξα τω Θεώ τω ενεργούντι δια σού πάσιν ιάματα.

 

 

Ο Άγιος Μάμας έζησε στα μέσα του 3ου αιώνα (μ.Χ.) και μαρτύρησε επί Αυτοκράτορα Αυρηλιανού. Το όνομα του φέρουν σήμερα χωριά στην Ελλάδα ενώ θεωρείται και ένας απο τους μεγαλύτερους Αγίους στην Κύπρο κα τη Σκύρο. Στις ελληνικές δοξασίες φαίνεται να σχετίζεται με τους αρχαίους θεούς προστάτες των ποιμένων. Συγκεκριμένα στη Σκύρο, που ανθούσε άλλοτε η κτηνοτροφία, στην εορτή του Αγίου οι βοσκοί αφιέρωναν διάφορα σφάγια.
Στην εκκλησία του Αγίου που έκτισαν οι Σκυριανοί, κατά την τοπική παράδοση, σε σημείο που εμφανίσθηκε ο Άγιος σε κάποιον ποιμένα, κάθε χρόνο ανήμερα της μνήμης του κάνουν μεγάλο πανηγύρι με προσφορές και θυσίες αρνιών που τα σφάζουν κάτω από μια παρακείμενη καρυδιά και στη συνέχεια ακολουθεί το γλέντι.

Πέρα από την Ελλάδα και την Κύπρο, τιμάται και σε άλλες χώρες όπως ο Λίβανος, η Ιταλία και η Ισπανία. Στην Ισπανία, και συγκεκριμένα στo Bilbao το γήπεδο της ομάδας της πόλης Athletico Bilbao έχει πάρει από αυτόν το όνομά του (Σαν Μαμές - San Mamés), καθώς βρίσκεται δίπλα από μία εκκλησία προς τιμήν του, ενώ οι παίκτες της ομάδας αποκαλούνται με το προσωνύμιο "τα λιοντάρια" (Los leones), αναφορά στο μαρτύριο του.

 

Γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας το 260 μ.Χ. από γονείς Χριστιανούς , οι οποίοι συνελήφθησαν για τη χριστιανική τους δράση και φυλακίστηκαν. Ο Άγιος γεννήθηκε στη φυλακή και επειδή οι γονείς του , ο Θεόδοτος και η Ρουφίνα, πέθαναν εκεί , ανέλαβε να τον μεγαλώσει κάποια γυναίκα που ονομαζόταν Αμμία Ματρώνα. Αυτή ήταν ευσεβής Χριστιανή και σε αυτήν οφείλεται το όνομα του Αγίου. Η παράδοση λέει ότι ο μικρός συνήθιζε να τη φωνάζει «μάμα».

Κατά την εφηβική του ηλικία ο Μάμας συνελήφθη από ειδωλολάτρες, που τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια. Τελικά του κρέμασαν στο λαιμό ένα σιδερένιο ραβδί και τον έριξαν στο νερό για να πνιγεί. Κατά θαυματουργό τρόπο ο Άγιος επέζησε αλλά πιάστηκε ξανά από τους βασανιστές του και ρίχτηκε σε αναμμένη κάμινο. Και αυτήν τη φορά κατάφερε να βγει σώος. Όταν έριξαν επάνω του άγρια ζώα, τα τελευταία όχι μόνο δεν τον κατασπάραξαν αλλά ούτε και τον πείραξαν. Σύμφωνα με την παράδοση ένα λιοντάρι τον δέχθηκε στη ράχη του και τον μετέφερε μακρά των άλλων θηρίων, εξ ου και η θεματογραφία της αγιογράφησης του. Τελικά, οι εχθροί του αποφάσισαν να τον εκτελέσουν με τρίαινα. Το φονικό όργανο διαπέρασε τα σπλάγχνα του Αγίου, ο οποίος και παρέδωσε το Πνεύμα.

Σε ανάμνηση των παραπάνω και σύμφωνα με τα απελατικά δημώδη άσματα του Βυζαντίου την εικόνα του Αγίου Μάμα έφεραν τα απελατίκια (οι ράβδοι) που κρατούσαν οι απελάτες.

Σήμερα πολλοί ναοί στην Ελλάδα αλλά και στην Κύπρο είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Μάμα(ντα). Η φήμη του Αγίου και η απόδοση τιμών προς αυτόν εξαπλώθηκε από την Καππαδοκία στη Χίο, στην Κωνσταντινούπολη αλλά και στη Μακεδονία. Στη Χαλκιδική, σε ένα από τα χωριά που έχουν το όνομά του, λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο μεγάλη εμποροπανήγυρη, στις αρχές Σεπτεμβρίου. Στους βυζαντινούς χρόνους ο Άγιος Μάμας ήταν ο προστάτης των Μαρδαϊτών στην Κύπρο. Οι τελευταίοι διέδωσαν τη φήμη του και την απόδοση τιμών προς αυτόν έπειτα από τις αραβικές επιδρομές.

 

Ο Άγιος Μάμας της κωμόπολης Μόρφου

Σύμφωνα με την παράδοση, στα τέλη του δωδέκατου αιώνα, η λάρνακα με το λείψανο του Αγίου ρίχτηκε στη θάλασσα από τη Μικρά Ασία και τα κύματα την έφεραν στην Κύπρο. Κάποιοι άνθρωποι τη βρήκαν και προσπάθησαν να τη μεταφέρουν στο χωριό τους. Όταν έφτασαν στον τόπο που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι, στη Μόρφου, η λάρνακα βάρυνε τόσο, που δεν μπορούσαν να τη μετακινήσουν. Τότε κατάλαβαν ότι εκεί έπρεπε να κτίσουν εκκλησία προς τιμή του Αγίου. Έτσι έκτισαν την ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Μάμα.

ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΑΡΘΕΝΩΝ ΖΩΔΙΑΣ

 

 

 

 

1. ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ Ο ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΣ , 4. ΜΗΛΙΟΣ ΑΠΟ ΞΕΡΟ/ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΣΙ, 5. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ), 7. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΑΡΗΣ ΑΠΟ ΝΙΚΗΤΑ, 9. ΝΙΚΟΣ ΣΠΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΟΡΦΟΥ, 10. ΚΟΚΟΣ ΠΑΝΤΖΙΑΡΟΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ), 11. ΧΑΜΠΗΣ ΧΑΤΖΙΗΣΤΥΛΛΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Κ. ΖΩΔΙΑ),  12. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΛΟΙΖΟΥ (Κ.ΖΩΔΙΑ), 15. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ (Π. ΖΩΔΙΑ)

 

1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΟΛΩΜΟΝΙΔΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ, 4. ΝΙΚΟΣ ΣΠΟΝΤΑΣ ΜΟΡΦΟΥ, 3. ΛΟΥΚΑΣ ΛΙΜΙΣΗΣ Κ. ΖΩΔΙΑ; 6. ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΩ ΖΩΔΙΑ 9. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ Π. ΖΩΔΙΑ 11.  ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΛΟΙΖΟΥ Κ. ΖΩΔΙΑ 13. ΑΘΩΣ ΠΑΝΩ ΖΩΔΙΑ, 16. ΜΗΛΙΟΣ ΑΠΟ ΞΕΡΟ-ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΣΙ

 

 

 

Οι φωτογραφίες και τα ονόματα μας έχουν σταλεί απο τον συγχωριανό μας Ανδρέα Ξερό. Αν γνωρίζετε τα ονόματα κάποιον απο την φωτογραφία επικοινωνήστε μαζί μας.

 

e-mail:zodhia.epistrfoi@gmail.com

zodhia@gmail.com

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Πληροφορούμε τους αναγνώστες του ιστολογίου μας ότι τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία e-mails: zodhia@gmail.com και zodhia.epistrofi@gmail.com είναι εγγεγραμένα στον διαχειριστή του ιστολογίου.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σε ένα απο αυτά τα email.

Χρίστος Χριστοδούλου

 

20 Ιουλίου 2013

20 Ιουλίου 1974-20 Ιουλίου 2013. Εάλω η Κύπρος.

39 χρόνια μετά απο την αποφράδα ημέρα του ξεριζωμού των ελλήνων της Κύπρου ακόμα μία 20η Ιουλίου.

 

Σήμερα πρωϊ έχει ηχήσει το γοερό κλάμα της σερίνας που ξέρουμε, που νοιώθουμε και γνωρίζουμε και αισθανόμαστε ντροπή. Ντροπή για την κατάντια μας, ντροπή για το είμαστε στις θάλασσες και άλλοι στα κατεχόμενα για τον περίπατο μας αλλά κανένας στο οδόφραγμα. Καμία πρωτοβουλία τιμής και μνήμης απο τα κοινοτικά Συμβούλια της Ζώδιας γιατί η αυτοπροβολή και οι άλλες εκδηλώσεις έχουν πιο πολλύ ενδια(συμ)φέρον

ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ. ΣΥΓΝΩΜΗ. ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ. ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ

 

ΠΟΡΕΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΙΣΑΑΚ-ΣΟΛΩΜΟΥ

ΤΑ ΖΩΘΚΙΑ

 

Στην πεδιάδα της Μόρφου βρίσκονται πολλά χωριά όπως το Πραστειό, η Κυρά, ο Αστρομερίτης αλλά και η Κάτω και Πάνω Ζώδια.  Η λαϊκή παράδοση και οι μύθοι που σχηματίζονται για ένα χωριό, χαρακτηριστικά της περιοχής, η γεωγραφική θέση και η ζωή και ο βίος Αγίων ή και θρησκευτικών παραδόσεων καθορίζουν το όνομα ενός χωριού. Η Μόρφου αρχικά ως οικισμός σύμφωνα με την παράδοση, η Μόρφου χτίστηκε από τους Σπαρτιάτες πριν από το δέκατο αιώνα π.Χ. Αυτοί λάτρευαν τη θεά Αφροδίτη «Μορφώ» και απ΄ εδώ ίσως να πήρε και τ’ όνομά του ο οικισμός.

Οι παραδόσεις και οι μύθοι που δημιούργησαν και διηγούνταν οι κάτοικοι έδωσαν το όνομα στο χωριό Ζώδια. Αρχικά υπήρξε η Κάτω Ζώδια ενώ η Πάνω Ζώδια αναφέρεται ως νεότερος οικισμός.

 

 

 

 

 

Υπάρχουν 3 εκδοχές για το απο που πήρε τ’ όνομα του χωριό.

 

1.  Στην αρχαιότητα υπήρχε Ναός στην Πάνω Ζώδια αφιερωμένος στον Απόλλωνα.

2.  Η δεύτερη εκδοχή  όπως γράψαμε σε προηγούμενο άρθρο «Το δήμμα του Ναουύ» αναφέρεται στην Ρήγαινα η οποία κατοικούσε στη Μόρφου η οποία ήταν κατάξερη λόγω της ελλείψεως νερού και κάποιον Ρήγα ο οποίος κατοικούσε στην ανθισμένη Περιστερώνα που το νερό υπήρχε άφθονο. Ο Ρήγας ζήτησε να νυμφευθεί την ωραία Ρήγαινα, αλλά εκείνη του ζήτησε για να τον παντρευτεί να ανοίξει έναν αυλάκι από το οποίο θα της παραχωρούσε ποσότητα νερού ικανό να παρασύρει ένα φορτίο από ακανθώδεις θάμνους (παλλούρες). Έτσι και έγινε. Το αυλάκι ανοίχθηκε και το νερό έτρεξε μέχρι το παλάτι της Ρήγαινας. Αλλά το φορτίο με τις παλλούρες σκάλωσε σε κάποια στροφή του αυλακιού στη Ζώδια. Τότε ο Ρήγας και η Ρήγαινα θεώρησαν ότι το μέρος που σκάλωσαν οι παλλούρες ήταν σημάδι για να κτιστεί το παλάτι τους, για να μπορούν να επιβλέπει η Ρήγαινα τα κτήματα της προς τη Μόρφου και ο Ρήγας προς την Περιστερώνα. Το μέρος εκείνο ονομάστηκε Σταυρός και εκεί ήταν που κάποτε διαχωρίστηκε η παροχή νερού για τη Μόρφου, τη Ζώδια και το Αργάκι.
Πάνω Ζώδια

3.  Πιο επικρατέστερη εκδοχή είναι σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό Ζώδια πήρε το όνομά του από το  «Ζώδιο», ένα θηρίο. Στα παλιά τα χρόνια  τα  Ζώθκια (φαντάσματα) στοίχειωναν τα χωράφια, κυρίως όσα ποτίζονταν και ήταν βρεγμένα και λασπωμένα από νερό. Ήταν κακά στοιχειά που πείραζαν και έκλεβαν τους αφελείς γεωργούς όταν ξενυχτούσαν τις νύχτες και πότιζαν τα χωράφια τους.

Ο Νέαρχος Κληρίδης στο βιβλίο του Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου, 1961, αναφέρεται σε μία τοπική παράδοση που άκουσε σχετικά με την ονομασία των δυο χωριών: Η παράδοση αναφέρει ότι ένα ζώδκιον (=φάντασμα στο κυπριακό γλωσσικό ιδίωμα) κατοικούσε σε μια σπηλιά που υφίσταται ακόμη σε περιοχή της Πάνω Ζώδιας κι έτρωγε ανθρώπους που τύχαινε να περάσουν από την περιοχή του. Για να σκοτώσουν αυτό το φάντασμα (που είχε μορφή δράκου) εννέα γενναίοι άντρες του χωριού το επισκέφθηκαν κουβαλώντας μαζί τους και άφθονο κρασί καθώς και πολλούς μεζέδες. Γλέντησαν με το φάντασμα/δράκο κι αφού κατόρθωσαν να το μεθύσουν, το έλουσαν με πετρέλαιο και το έκαψαν. Έτσι και το χωρίο αυτό πήρε το όνομα «Ζώδια» από το μυθολογικό αυτό Ζώδιο.

 

 

 

Τα Ζώθκια ονοματίζονται στην Κυπριακή λαλιά τα στοιχειά και τα ξωτικά που κυκλοφορούν στον κόσμο τις νύχτες και μέσα στα σκοτεινά ερημικά μέρη και λιβάδια, όταν οι άνθρωποι κοιμούνται και δεν μπορούν να τα δουν.  Στη λαϊκή παράδοση τα Ζώθκια είναι στοιχειακά πνεύματα που τριγυρίζουν τις νύχτες και όπου βρουν άνθρωπο να κοιμάται στο ύπαιθρο, κάθονται πάνω στο στήθος του και τον πλακώνουν. Είναι στοιχειά πηγαδιών, γιοφυριών, λιμνών, ρεματιών, και θαλασσών.  Είναι φίδια θανατερά,  θηρία που βγαίνουν από τη θάλασσα και δράκοι που κατοικούν σε λάκκους και φωτιστικά. Τα σώματα τους είναι άϋλα ή σκιές, αλλά κάποτε έχουν σάρκα και οστά. Στον επερχόμενο θάνατο ένα στοιχειό του νερού είναι προάγγελος θανάτου και προειδοποιεί τους ανθρώπους με το μοιρολόι του μέσα στη νύχτα. Άλλες φορές, από πριν, πλένει τα ρούχα εκείνων που πρόκειται να πεθάνουν σε απόμερα σημεία ποταμών. Σε τόπους που δεν υπάρχουν λίμνες και ποταμοί, τα Ζώθκια κατοικούν μέσα σε πηγάδια και βγαίνουν τις νύχτες και παίρνουν τα ρούχα των ανθρώπων από τις κρεμάλες και τα κουβαλούν μέσα στους λάκκους που κατοικούν για να τα πλύνουν, προαναγγέλλοντας έτσι τον επερχόμενο θάνατο τους. Λέγεται ότι είναι κάτοχοι μιας γνώσης σύμφωνα με την οποία τίποτα στον κόσμο δεν πεθαίνει, αλλά όλα εξελίσσονται και ανανεώνονται για πάντα. Λέγεται ακόμα ότι ζουν μια παράλληλη ζωή σε σχέση με τους ανθρώπους. Γενιούνται, μεγαλώνουν, γερνούν, ασχολούνται με διάφορες εργασίες, συνήθως έχουν καλοσύνη, αλλά κάποτε έχουν κακία. Συχνά συνδέονται με φώτα και λάμψεις, φωτιές και φλόγες μυστηριακές, που περαστικοί τις βλέπουν τη νύχτα, κυρίως στην ύπαιθρο.

Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν λοιπόν Ζώθκια. Οι Φράγκοι μην μπορώντας να προφέρουν το γράμμα θήτα το αντικατέστησαν με το γράμμα ταυ και έτσι η Ζώθκια έγινε Ζωτία. Κατά την περίοδο της φραγκοκρατίας στην Κύπρο δεν υφίστατο αυτός ο διαχωρισμός και οι δύο οικισμοί σημειώνονται σε παλαιούς χάρτες ως ένας με την ονομασία Zothia αλλά και με την ονομασία Zodies (=Ζώδιες)