9 Οκτωβρίου 1958. Αφήνει την τελεύταια του πνοή μετά απο βασανιστήρια μέχρι θανάτου ο αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. Νικόλαος Π. Γιάγκου απο την Πάνω Ζώδια.
Γεννήθηκε στο χωριό Ζώδια, της επαρχίας Λευκωσίας, το 1934.
Στις 9 Οκτωβρίου 1958 βασανίστηκε µέχρι θανάτου και ξεψύχησε στον αστυνοµικό σταθµό Λεύκας.
Γονείς : Πέτρος Γιάγκου και Χατζηµαρία Χατζηχαραλάµπους
Aδέλφια : Γιάννης, Χαράλαµπος, Χαρίτων, Ανδρούλα
Ο
Νικόλαος Γιάγκου τελείωσε το δηµοτικό σχολείο Ζώδιας και ήταν γεωργός.
Ορκίστηκε ως µέλος της ΕΟΚΑ λίγο πριν από την 1η Απριλίου 1955 και
ανέλαβε τη στρατολόγηση και άλλων µελών στο χωριό του. Έλαβε µέρος σε
διάφορες δραστηριότητες, όπως στην επίθεση εναντίον του αστυνοµικού
σταθµού Κουτραφά.
∆ιετέλεσε
οµαδάρχης της Πάνω Ζώδιας και ανέπτυξε πλούσια δράση. Στο σπίτι του
διατηρούσε κρησφύγετο στο οποίο φιλοξενούσε αντάρτες, αναλαµβάνοντας
τόσο την προστασία και την τροφοδοσία τους, όσο και τη διακίνηση τους,
γνωρίζοντας ανά πάσα στιγµή πού βρίσκονταν.
Στις
5 Οκτωβρίου 1958 έγινε επιτυχής ενέδρα της ΕΟΚΑ στην Κάτω Ζώδια και ο
Νικόλαος ήξερε πού είχε καταφύγει η οµάδα των ανταρτών που διενήργησαν
την επίθεση. ∆υο µέρες µετά την ενέδρα συνελήφθη και βασανίστηκε µέχρι
θανάτου, για να αποκαλύψει πού βρισκόταν ο τοµεάρχης µε την οµάδα του.
Γνώριζε ότι η οµάδα βρισκόταν στο Νικητάρι µετά την ενέδρα στη Ζώδια,
αλλά προτίµησε το θάνατο από την προδοσία. Πέθανε µπροστά στα µάτια του
δεκαπεντάχρονου µαθητή Αντώνη Παπαευριπίδη, ο οποίος είχε επίσης
συλληφθεί και βασανιστεί µαζί του.
Αναφέρει σχετικά ο Αντώνης :
“Ο
ξυλοδαρµός από τους βασανιστές µας, που ήταν δυο αξιωµατικοί της
αστυνοµίας,ένας Άγγλος και ένας Τούρκος και αρκετοί Άγγλοι στρατιώτες,
συνεχιζόταν µια σε µένα, µια στον Νικολή, έξω από τη Μόρφου προς τη
θάλασσα, κοντά σε ένα αυλάκι µε νερό, όπου µας έριχναν, όταν
λιποθυµούσαµε. Στις δυο η ώρα µετά τα µεσάνυχτα µας έβαλαν στο ίδιο
αυτοκίνητο, το Νικολή µπροστά κι εµένα στο πίσω κάθισµα.
Σε µια
στροφή του δρόµου ο Νικολής έγειρε πάνω στην πόρτα, η οποία άνοιξε,
αφήνοντας το σώµα του να κρέµεται κατατσακισµένο, ταλαιπωρηµένο, µη
µπορώντας να κάµει την παραµικρή προσπάθεια, για να κρατηθεί”.
Ο
Νικόλαος Γιάγκου, σύµφωνα µε µαρτυρία αστυνοµικού, ξεψύχησε στον
αστυνοµικό σταθµό Λεύκας όπου είχε µεταφερθεί, κοντά στον οποίο και
τάφηκε από τους δυο αξιωµατικούς της αστυνοµίας που του είχαν προκαλέσει
το θάνατο.
©Συµβούλιο Ιστορικής Μνήµης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955 - 1959
Α
Όψη: Μύηση από Νίκο Π. Γιάγκου, Τομεάρχης Γιάννης Κασίνης, σύνδεσμος -
αναζήτηση απο Άγγλους, καταζητούμενος, Αργάκι. Με γαιδούρι στον ελαιώνα
όπου η ομάδα καταζητουμένων με Γιάννη Κασίνη, ονόματα. 1958. Γιώργος
Κάρυος μετά την απόδραση. Η αναπηρία του. Καμπάνα εκκλησία, - ποτάμι,
Ζώδια.Οπλισμός. Ενέδρα στην Κάτω Ζώδια, θέσεις στο δώμα του
επιπλοποιείου Ιωακείμ Ξυδά - 1 αυτοκίνητο Λαντ Ρόβερ με 5-6. Πυρά,
ανταπόδοση πυρών. Νεκροί, τραυματίες, ονόματα. Νικητάρι. Οκτώβριος,
σύλληψη Νικόλαου Π. Γιάγκου (Νικολής) χαρακτηρισμός, Ομαδάρχης Π.
Ζώδιας. Γνώριζε για την πορεία στο Νικητάρι. Βασανιστήρια και θάνατος.
Είπαν ότι απέδρασε - Άγνωστο που τον έθαψαν. Ανακριτής ο Ενής, Τούρκος
λοχίας Λεύκας, διαμένει στο Λονδίνο. Ο Κίκας τον είδε σχεδόν νεκρό στο
αυτοκίνητο των Άγγλων (Κίκας Ζήνωνος) δολοφονήθηκε στο Βαρώσι μετά τον
αγώνα.
Ανδρέας Αγγελίδης του Ιωάννου και της Παναγιώτας το γένος Φραγκουλίδου. Γέννηση: Πάνω Ζώδια, 3 Μαΐου 1941
